The Politics of Politics

14 06 2014

Μεγαλώνοντας, η πολιτική δεν είχε θέση στις «καλές» συζητήσεις των ανθρώπων.

Ίσως έφταιγε η μεταπολίτευση ή ίσως απλά οι γονείς και οι παππούδες μας να βαρέθηκαν (ή να βολεύτηκαν), αλλά τα χρόνια που θυμάμαι τον εαυτό μου σαν παιδί, οι πολιτικές συζητήσεις ήταν πάντα επιφανειακές και άνοστες. Δεν υπήρχε ανταλλαγή απόψεων, υπήρχε το τρίπτυχο «πολιτική άποψη – κούνημα κεφαλιού συνομιλητή – αλλαγή συζήτησης»

Για τους πολύ νεότερους αλλά και για τους μεγαλύτερους από εμένα, η γενιά μου, η γενιά Y, είχε διδαχθεί κατά μεγάλη πλειοψηφία από την προηγούμενη γενιά πως οι πολιτικές συζητήσεις στο τραπέζι – όπως και σε οποιοδήποτε άλλο σημείο του σπιτιού για να ακριβολογούμε – ήταν σα να συζητάς για τη σπαστική κολίτιδα εν ώρα φαγητού: αγενές και τόσο αδιάφορο που μετά από λίγη ώρα κατέληγε αφόρητα βαρετό. «Who cares?», ελληνιστί «ωχ, αδερφέ όλοι ίδιοι είναι». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »