Curtain Call

1 01 2015

 

index

Οφείλω να παραδεχτώ κάτι πριν ξεκινήσω αυτό μου το post.

Ποτέ δεν ήμουνα καλός στους αποχωρισμούς

Πάντα μου έβγαιναν πιο αδιάφοροι ή πιο συναισθηματικοί απ’ ότι πραγματικά ήθελα. Οι αποχαιρετισμοί είναι σα να διοργανώνεις surprise party στον κολλητό σου. Ποτέ δεν ξέρεις αν θα δακρύσει από τη συγκίνηση ή θα αδιαφορήσει πλήρως.

Απ’την άλλη fuck it…who cares?

Αυτός είναι ο δικός μου αποχαιρετισμός στα όπλα και δε δίνω μία…

The Story of Everything is rolling down its curtains… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Planetary Systems on Prozac

4 04 2010

Μεγαλώνεις και υποτίθεται ότι μαθαίνεις.

Να ζεις, να αγαπάς όταν πρέπει και να μισείς όταν χρειάζεται, να προχωράς, να ερωτεύεσαι, να τρως τα μούτρα σου και να σηκώνεσαι ξανά για να τα κάνεις όλα από την αρχή.

Και μετά shit happens και εσύ πας και κολλάς με το ΠΙΟ λάθος άνθρωπο στην πλάση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »