Τελικά, είχες δίκιο…

11 04 2014

Ένα από τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι ότι έχεις πάντα την ευκαιρία να παραδεχτείς πως έκανες λάθος.

Ακόμα και αν αυτή η παραδοχή δεν οδηγεί πουθενά, λειτουργεί πάντα ως μια πρώτης τάξεως κάθαρση το να λες δυνατά (ή να γράφεις κάπου, as the case may be) ότι έκανες μαλακία.

Και εγώ τότε έκανα μαλακία.

Απευθύνομαι σε εσένα που μπαίνεις ακόμα εδώ μέσα πού και πού (το ξέρω ότι μπαίνεις) και σου λέω ανοιχτά πως έκανα μαλακία.

Εσύ, βέβαια, το ήξερες αυτό από τότε αλλά εγώ εδώ και λίγο καιρό νιώθω πως χρωστάω να στο πω.

Ήσουν too much και εγώ ήμουν σε άλλη φάση. Δεν έχει σημασία πως περάσαν χρόνια από τότε. Οι μαλακίες που κάνουμε δεν ξεφτίζουν με τον καιρό όπως τα χρώματα από τις παλιές φωτογραφίες. Παραμένουν το ίδιο μεγάλες ή μικρές για πάντα, ακόμα και αν τα χρόνια περάσουν. Έχουν μια περίεργη αφθαρσία.

Δεν ξέρω αν τώρα είμαι στη σωστή φάση ή αν ο χρόνος δίνει άλλη διάσταση στα πράγματα και τις ιστορίες που δεν ειπώθηκαν όπως έπρεπε να είχαν ειπωθεί, αλλά ξέρω πια πως έκανα λάθος κινήσεις.

Αν περιμένεις να σου πω «στείλε μου αν θέλεις ένα μήνυμα», δε θα στο πω. Ούτε και εγώ θα σου στείλω. Δεν έχει πια νόημα, άλλωστε. Το χθες είναι χθες και έχουμε και οι δύο προχωρήσει στις ζωές μας τόσο που δεν ξέρω αν θα υπήρχε και τίποτα να μας δένει πια όπως τότε.

Θα σου ευχηθώ να είσαι ευτυχισμένη εκεί που είσαι. Να έχεις γύρω σου ανθρώπους που να σ’αγαπούν.

Όπως και να’χει όμως, η universal truth μου για την ημέρα είναι πως στο συγκεκριμένο θέμα που είχε να κάνει με εμάς τους δύο, εσύ είχες δίκιο και εγώ είχα άδικο.

Έπρεπε να είχα(με) προσπαθήσει.

Να περνάς όμορφα.

Nam3l3ss

—————————————–

Advertisements




Τα ‘λεγε ο Καβάφης…

4 04 2014

Τον τελευταίο μήνα κατάλαβα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, τι εννοούσε ο Καβάφης όταν έλεγε πως τους Λαιστρυγόνες, τους Κύκλωπες και τον άγριο Ποσειδώνα δε θα τους συναντήσεις ποτέ αν δεν τους κουβαλάς μες στην ψυχή σου.

Frankly, δεν ξέρω γιατί το κάνω.

Δεν ξέρω γιατί κάθε φορά πηγαίνω ντουγρού στο worst-case scenario. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Accidents Waiting to Happen

16 11 2013

Γενικά, δε μου αρέσουν τα ψέματα.

Δεν είμαι πάντα απόλυτα ειλικρινής. Κάποιες φορές θα χρησιμοποιήσω ένα λευκό ψέμα για να βγω από μια άβολη κατάσταση ή για να μη στεναχωρήσω κάποιον.

Η αχίλλειος πτέρνα μου όμως είναι το «θέλω να μου πεις ειλικρινά και μέσα απ’την καρδιά σου» από φίλους και ανθρώπους που αγαπώ.

Μη μου το πεις ποτέ αν δεν είσαι έτοιμος να ακούσεις την αλήθεια – ή τουλάχιστον την αλήθεια που βλέπουν τα δικά μου μάτια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Αnd when the fires came…

9 06 2013

                    …the smell of cinders and rain
                      Perfumed almost everything
                   We laughed and laughed and laughed

                      When I run in the dark
Into a place that’s lost
Under a sheet of rain in my heart
I dream of home…

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

And under wild blue skies
Marble movie skies
I found a home in your eyes
We’d never be apart

And as my house spun round
My dreams pulled me from the ground
Forever to search for the flame

IMG_0461

For home again…

————————————————————————————————————————–





Ημερολόγιο Ρατσισμού, Ημέρα 1η: «Μην υποφέρεις μεσ’ τα μούτρα μου»

17 03 2013

«Racism isn’t born, folks, it’s taught. I have a two-year-old son.

You know what he hates? Naps! End of list.»

  – Dennis Leary

Πριν λίγο καιρό ένας φίλος μου είχε στείλει ένα κείμενο με τη σημείωση «να γιατί τίποτα δε θα φτιάξει».

Ήταν τόσο για φτύσιμο που δεν ήθελα να το κρατήσω ούτε για το αρχείο μου. Το έψαξα όμως και -με δυσκολία, ομολογουμένως – το βρήκα.

[Και, παρεμπιπτόντως, αγαπητά sites…το να κατεβάζετε παλιές σας αναρτήσεις δε λέει και πολύ. Το internet δεν ξεχνά…]

Το κείμενο είναι γραμμένο (που λέει ο λόγος…) από μια δημοσιογράφο η οποία εργάζεται (εργαζόταν; ) σε μια διαδικτυακή εφημερίδα της Ρόδου.

Απολαύστε το: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Έλα ντε!

6 03 2013

Μου τη δίνουν απίστευτα οι ερωτήσεις τύπου «Γιατί μου το έκανε αυτό;»

Ακόμα περισσότερο μου τη δίνουν οι all-time low, self-loathing ερωτήσεις τύπου «Γιατί την/τον αφήνω να με πληγώνει;»

Και όχι γιατί είμαι μαλάκας, αδιάφορος κρετίνος που χέστηκε για τον πόνο του άλλου. Κάθε άλλο.

Αλλά γιατί η μοναδική απάντηση στις παραπάνω ερωτήσεις δεν μπορεί να είναι άλλη από Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Surviving Reality, Pt. I

7 02 2013

Θα ‘ρθει καιρός
που θ’ αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι, Μαρία Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »