Curtain Call

1 01 2015

 

index

Οφείλω να παραδεχτώ κάτι πριν ξεκινήσω αυτό μου το post.

Ποτέ δεν ήμουνα καλός στους αποχωρισμούς

Πάντα μου έβγαιναν πιο αδιάφοροι ή πιο συναισθηματικοί απ’ ότι πραγματικά ήθελα. Οι αποχαιρετισμοί είναι σα να διοργανώνεις surprise party στον κολλητό σου. Ποτέ δεν ξέρεις αν θα δακρύσει από τη συγκίνηση ή θα αδιαφορήσει πλήρως.

Απ’την άλλη fuck it…who cares?

Αυτός είναι ο δικός μου αποχαιρετισμός στα όπλα και δε δίνω μία…

The Story of Everything is rolling down its curtains… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements




Hats off

9 08 2012

Γενικά δεν ποστάρω πολλά link προς άλλα site.

Όχι γιατί δε διαβάζω άλλους bloggers ή άλλα site, εννοείται πως διαβάζω. Συνεχώς διαβάζω.

Απλά σπάνια βρίσκω κάτι που να θέλω τόσο πολύ να μοιραστώ απλά και μόνο γιατί με καλύπτει απόλυτα και δε θα μπορούσα να το πω καλύτερα ή πιο «προσωπικά» ακόμα και αν προσπαθούσα.

Τον τελευταίο όμως καιρό έπεσα πάνω σε δύο κείμενα που περιγράφουν τόσο άριστα τις σκέψεις μου για δύο θέματα που απλά έπρεπε να μοιραστώ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Η Χρυσή Ευκαιρία ενός Πολυχρηστικού Αιδοίου που ακούει Έφη Σαρρή και Mazoo & The Zoo (aka LOL!!)

11 01 2010

!!ΠΡΟΣΟΧΗ!!

Διαβάζοντας την παρακάτω λίστα, διατρέχετε τους εξής κινδυνους:

1) Να θεωρήσετε πως ζείτε στη ζώνη του λυκόφωτος (όχι του κρυόκωλου τερατουργήματος που κυκλοφορεί σαν ίωση στα σινεμά, στην άλλη την πραγματικά τρομακτική)

2) Να εγκαταλείψετε το ίντερνετ για πάντα.

3) Να εγκαταλείψετε τα εγκόσμια για πάντα

4) Να πέσετε κάτω από τα γέλια.

5) Να πέσετε κάτω από τη διαστροφή μερικών ανθρώπων.

Όπως σας είχα υποσχεθεί, ακολουθεί μια λίστα με τις λεγόμενες «λέξεις κλειδιά», που κατευθύνουν (ανεπιτυχώς) κόσμο στη σελίδα αυτή. To εν λόγω Top 20, αποτελεί προσπάθεια 3 μηνών γι’αυτό θα σας παρακαλούσα να του φερθείται με την προσοχή και το σεβασμό που του αξίζει (κοινώς, σα σκουπίδι). Without further ado, λοιπόν, here goes (seriously!!) nothing:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Googlewashing

23 09 2008

Αγαπητέ αναγνώστη,

Απευθύνομαι σε εσένα που έρχεσαι εδώ (προφανώς κατα λάθος) ψάχνοντας στο google λέξεις κλειδιά. Allow me to clear up some things:

  • ΔΕΝ ξέρω ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος αυτοκτονίας (και χαιρομαι γι’αυτό γιατί ύπήρχαν φάσεις στη ζωή μου που αν τον ήξερα, μάλλον θα τον είχα χρησιμοποιήσει)
  • ΔΕΝ θα βρεις εδώ «σέξυ photos» του Πολύδωρα, του σέξυ πολιτικού (ανωμαλία που βαράει ο κόσμος ώρες ώρες!)
  • ΔΕΝ ξέρω «πού είναι» (απάντηση στην ερώτηση που έχει φέρει κάποιον 4-5 φορές στο blog μου)
  • ΔΕΝ ξέρω ποια είναι τα κορίτσια των Mazoo & The Zoo, δεν έχω διευθύνσεις και τηλέφωνα και κυρίως
  • ΔΕΝ ΕΧΩ γυμνές photos τους αλλά επίσης
  • ΔΕΝ ΕΧΩ mp3 τους
  • ΔΕΝ μπορώ να σε βοηθήσω πάνω στο θέμα «ΜΟΥΝΙ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗ»
  • ΔΕΝ έχω κανένα ελληνικό mp3 με τίτλο «Δεν ξέρω ποιό είναι mp3»
  • ΔΕΝ γνωρίζω καθόλου από «ελληνικές ρούμπες»
  • ΔΕΝ πουλάω ναρκωτικά, οπότε σταμάτα να ψάχνεις «online κατάστημα ναρκωτικά» (κάτι σαν το Play.com ψάχνεις; Tύπου Drug.com?)
  • Η Rachel τα ξαναβρήκε με τον Ross, η Monica και ο Chandler υιοθέτησαν δύο παιδιά και ετοιμάζονται για τη μετακόμιση στα προάστια και η Phoebe με τον Joey…well…εκεί τίποτα ιδιαίτερο (αν και θα μποροούσες να είχες βρει απάντηση πιο γρήγορα από κάποιο άλλο site)
  • ΔΕΝ ξέρω τι είναι το YOUFUCK (κάτι σαν το «you suck!»; )
  • ΔΕΝ μπορώ να σε βοηθήσω αν εσύ νιώθεις πως δε σ’αγαπάει κανείς. Και να σου πω και κάτι άλλο; Κανείς δε μπορεί. Τουλάχιστον, κανείς online.
  • ΔΕΝ ξέρω τι είναι το Gaydar (διόρθωση: μόλις έμαθα. ΧΑ χα χα χα!)
  • ΔΕΝ έχω site για γνωριμίες
  • ΔΕΝ έχω γυμνές φωτογραφίες των: Jake Gyllenhaal, Alanis Morissette, Placebo, Thom Yorke, PJ Harvey και Chris Martin.

Αυτά!

Και τώρα που το ξέρεις, please ψάξε αλλού.

Thanks!





Ιδιογράφως

14 06 2008

Απαντώ λιιιιιιιιιγο καθυστερημένα στην πρόσκληση της Μe:Moir και παραθέτω και εγώ με τη σειρά μου τα ολοδικά μου ορνιθοσκαλίσματα!!

There you go λοιπόν:

Για το ΙδιογράφΩς

Δίνω πάσα σε: Razzmatazz, kat. και Βερενίκη





The Razzidor

16 05 2008

Υπάρχουν μερικά πράγματα που χωρίς να το θέλεις ή να το επεδίωξες, δεν έκανες ποτέ.

Δεν πρόλαβες, δεν έμαθες έγκαιρα, δεν φρόντισες, ήρθαν έτσι τα πράγματα που τα έμαθες όλα αργά, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το τι κάνεις όσο έχεις ακόμα λίγο χρόνο και φωνή για να τα πείς (ή χέρια για να τα γράψεις ;p).

Χρωστάω κάτι σε δύο ανθρώπους που για μένα είναι η «παρέα» μου εδώ μέσα, στον αχανή και τρελό κόσμο (γεμάτο ξενέρωτους πολέμους και ανατροπές) του internet.

Στον 1+ χρόνο που είμαι εδώ ανάμεσά σας, γνώρισα πολλά άτομα και όλοι έχουν μια θέση στην καρδιά μου. Με κάποιους μιλάω συχνά και εκτός του blog (με mail, με msn whatever… no es importante), με κάποιους άλλου όχι, και αυτό δε σημαίνει σε καμία περίπτωση τίποτα από μόνο του. Σε συνδυασμό όμως με το γεγονός πως στην καρδιά μου τα δύο αυτά άτομα έχουν μια μεγάλη και φωτεινή αίθουσα just για την πάρτη τους, νομίζω πως εκφράζει καλύτερα από οποιαδήποτε λέξη το πόσο ευτυχισμένος είμαι που τους γνώρισα, έστω και «ψηφιακά», έστω και πίσω από μια οθόνη, έστω και μέσω κειμένων και όχι μέσω διαλόγων.

Τα δύο αυτά άτομα είναι η Razz (ladies first!) και ο Balidor.

Και οι δύο τους είναι σε φάση «φυγής».

O μεν Balidor «υποχρεωτικής» η δε Razz κατόπιν επιλογής (όσο γίνεται να πούμε πως τα πράγματα που μας συμβαίνουν είναι προϊόντα δικής μας επιλογής και όχι μιας μαγικής δύναμης που κινεί τα σκοινιά μας).

Αφιερωμένο λοιπόν αυτό το post στους δυο τους.

@ Balidor:

Δεν ξέρω πότε και πού θα είσαι όταν θα δεις το post αυτό.

Δεν ξέρω αν θα είναι στην πρωτη σου άδεια ή πιο πριν ή πιο μετά, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει μονάχα το παρακάτω: Φίλε, Βαλίδορε, καλά κουράγια, καλή δύναμη και να μη μας ξεχνάς. Να μπαίνεις και να γράφεις όποτε μπορείς και να περνάς και από μας που και που, να μας γράφεις τα νέα και τις περιπέτειές σου και να κρατήσεις ανέπαφα τα χίλια κομμάτια σου, ακριβώς όπως τα συντηρούσες και πριν.

Q: Ειδικές δυνάμεις;; Το σκέφτηκες καλά;; Are you serious?????

@ Razz:

Oh Razzy….

Όσο γράφω το post αυτό, μια φράση έχει κολλήσει στο μυαλό μου. Δεν κολλάει και πολύ, αλλά κόβει σβούρες στο κεφάλι μου και πρέπει να την πω. «Oh, Mrs. Dalloway, always throwing parties to cover the silence». Δεν είναι τρελό; Δεν ξέρω γιατί μου κόλλησε. Ξέρεις πόσα χρόνια έχω να δω τις Ώρες; Razz, you know I don’t believe in wishes. Στο τέλος σε αφήνουν με ένα μεγάλο κενό, εκεί που θα έπρεπε κανονικά να νιώθεις όσα περίμενες. So I just don’t trust them. Γι’αυτό δε θα σου ευχηθώ τίποτα. Θα προσεύχομαι μονάχα στον Θεό που κυβερνάει τo δικό σου σύμπαν, να πραγματοποιήσει όλες τις δικές σου ευχές.

Για όσους διαβάζουν αυτό το post να πω πως η Razz είναι η Ιθάκη μου. Έκεινη (άθελά της) με παρακίνησε να «βγω στο δρόμο» που λέει και ο Καβάφης και δεν υπάρχει πιο αισιόδοξο πράγμα στον κόσμο από το να βλέπεις τους ανθρώπους που εκτιμάς και σε εμπνέουν, να προχωράνε μπροστά. Δεν είναι η πρώτη φορά που το λέω αυτό, τα έχουμε πει και μεταξύ μας με την Razz, I just thought I should share it, in case someone cares 🙂

Και που είσαι Razz, εκεί που θα πας, κράτα μου μια θέση. You know, σε κάποιο από εκείνα τα στενά που μοιάζουν όλα απελπιστικά ίδια μεταξύ τους, σε μια από τις καφετέριες που δεν έμαθαν ποτέ να φτιάχνουν ΦΡΑΠΕΔΙΑ, I hope ότι μια μέρα θα πιούμε μαζί τον πιο γαμάτο καφέ. Και θα τους μάθουμε να φτιάχνουν και φραπέ!!

YΓ: Πρόσεχε μη χαλάσεις και αρχίσεις να πίνεις τα δικό τους νεροπλύματα…!!!

Ποτέ δεν ήμουνα καλός στα αντίο…

Χμμμ…

Μάλλον λέω ψέματα. Θα ΗΘΕΛΑ να ΜΗΝ ήμουν καλός στα αντίο. Η αλήθεια είναι πως πάντα τα πήγαινα καλά μεχρι το αντίο. Στην επόμενη φάση, που το αντίο πάυει να είναι μια λέξη και γίνεται πια πράξη είναι που πάντα δυσκολευόμουνα και μερικές φορές σκέφτομαι: «να το χέσω που ξέρω να κρατιέμαι μέχρι εκεί. Τι αξία έχει όταν γίνομαι σκατά στο μετά;»

Δε γαμιέται όμως…

Όσο ξέρω ότι κάπου εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι σαν εσάς και σαν τον Balidor και τη Razz, ξέρω πως υπάρχει ένας μικρός λόγος να συνεχίζεις να ελπίζεις…

———————————

Music for Sergeant Balidor….

The White Stripes – Seven Nation Army

Death In Vegas – Dirge

για τη Razz-UK-matazz:

Pulp – Razzmatazz

Stereo Nova – Ο Εξώστης (Τα Μάτια Του Φίλου Μου) ( Από ένα εξώστη μου έδειχνε μια άλλη ζωή / τώρα αυτή είναι στο διάστημα κι εγώ ακόμα στη Γη…. )

…και κάτι και για μας.

Morissey – That’s How People Grow Up

Cat Stevens – Wild World





My 7 Deadly Sins

23 03 2008

Όταν οι φίλοι σε καλούν, είναι καθήκον σου να απαντάς.

Έτσι και σε αυτή την περίπτωση, η lifewhispers με προ(σ)κάλεσε να αποκαλύψω τα 7 μου μειονεκτήματα, τα οποία μόνο εφτά δεν είναι.

Now, to be honest, την τελευταία φορά που μέτρησα τα μειονεκτήματά μου (μια μικρή καταμέτρηση, μην φανταστείτε ότι έκανα και απογραφή!) ο αριθμός που προέκυπτε δεν ήξερα καν πως διαβάζεται (yep, that much!). Αν ρωτήσετε μάλιστα τους φίλους μου είμαι σίγουρος πως θα σας πουν πως αν τα μειονεκτήματα μου ήταν χρήματα το όνομα που ψάχνει ο τυπάκος στη διαφήμιση του ΟΠΑΠ, αυτό του «Έλληνα κροίσου με δικό του νησί» θα ήταν σίγουρα το δικό μου.

Μετά από ώριμη σκέψη λοιπόν, καταλήγω σε 7 εξ αυτών, τα οποία κατά γενική ομολογία εμφανίζω πιο συχνά. Here we go:

1. Ζηλεύω

ιδιαίτερα τους ανθρώπους που αγαπάω και μάλιστα τους ανθρώπους που αγαπάω και δεν μου δίνουν την προσοχή που θέλω (ή τουλάχιστον που έτσι νιώθω), ζηλεύω αφόρητα

 

2. Είμαι απίστευτα απαιτητικός και μερικές φορές ακόμα και αυταρχικός

θέλω να πράγματα που με αφορούν να γίνονται όπως εγώ γουστάρω. Μόνο τότε νιώθω πως έχω πραγματικά τον έλεγχο στη ζωή μου.

 

3. Στην παρέα, δε θέλω να είμαι «ένας από όλους» θέλω να είμαι αυτός τον οποίο όλοι θέλουνε μαζί τους

 

4. Είμαι εκδικητικός

δε συγχωρώ, απλά κρατάω πράγματα στο πίσω μέρος του μυαλού μου και προχωράω.

 

5. Μου αρέσει να γκρινιάζω

μερικές φορές και για πράγματα που δεν με ενοχλούν (ή τουλάχιστον όχι τόσο πολύ)

 

6. Έχω εθιστική προσωπικότητα

είμαι coffee addict, smoke addict, workaholic και ενίοτε και alchoholic

 

7. Πολλές φορές μοιάζω να γράφω τους φίλους μου, ενώ είναι εντελώς αλλιώς η πραγματικότητα

Για μένα οι φίλοι είναι πάνω από την (ευρεία έννοια της) οικόγενειας και όταν λέω ότι κάποιο άτομο είναι φίλος-η μου, για μένα είναι περισσότερο από οποιονδήποτε απλό συγγενή και είμαι πάντα ένα τηλέφωνο μακριά την ώρα που θα με χρειαστεί.

 

That’s about it. Βασικά that’s the 1/1000000 των μειονεκτημάτων μου αλλά αυτά φαντάζομαι πως ενοχλούν περισσότερο τους δικούς μου ανθρώπους – αυτούς που με ανέχονται και τους ανέχομαι καθημερινά και με αγαπάνε όχι παρά αλλά με τα τρελά, τις μαλακίες, τα κολλήματα και τις παραξενιές μου. Για αυτούς τους ανθρώπους συνεχίζω να χρησιμοποιώ τη λέξη «φίλος»και αυτοί είναι ένας βασικός λόγος που σηκώνομαι από το κρεβάτι το πρωί και σκοτώνομαι να έρθω από τη δουλειά σαν τη σαρδέλα μέσα σε βρώμικα βαγόνια και μινιατούρες λεωφορείων για να τους συναντήσω. Για να πούμε την ίδια μαλακία που είπαμε και το προηγούμενο βράδυ, τα ίδια αστεία που κάναμε και τις προηγούμενες μέρες, αλλά κυρίως, για να ασιθανθώ επιτέλους πως φτάνω στο σπίτι μου.

 

Σειρά μου τώρα:

Καλώ τους Balidor, Razz και Me:Moir να μας αποκαλύψουν τα 7 Deadly Sins τους.