Εκκλησία & Φιλανθρωπία: Βίοι Αβίωτοι

18 09 2007

Τα 2.688.340 καμμένα στρέμματα γης…

Οι 67 νεκροί που χάθηκαν, παλεύοντας τις φλόγες για να σώσουν τα σπίτια τους και τα σπίτια των συνανθρώπων τους…

Οι κάτοικοι της Πελοποννήσου που ήρθαν αντιμέτωποι με 137 πυρκαγιές καθώς και οι 7.130 πυροσβέστες αλλά και οι 3.000 στρατιώτες.

Οι 3.500 άστεγοι της Ηλείας…

…θα ήθελαν να ευχαριστήσουν θερμά την Εκκλησία της Ελλάδος για την τεράστια προσφορά των 500.000 ευρώ, ποσό το οποίο θα διατίθετο για αγορά (1) μίας εξοχικής κατοικίας στην Εκάλη ή τον Διόνυσο, στην οποία και θα αναπαυόταν ο αξιότιμος κ.κ. Χριστόδουλος και οι λοιποί Πατέρες στα διαλείμματα ανάμεσα στις αρπαχτές σε βαφτίσεις/γάμους/κηδείες και τις λαοσυνάξεις για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της χώρας μας (γιατί όσο να πεις, τα λάβαρα της επανάστασης είναι βαριά).

Η συνεισφορά αυτή της εκκλησίας έρχεται ως εξαιρετικός αρωγός σε ένα ευρύ φάσμα δράσεων, αφού επαρκεί για όλους και μένει και περίσσευμα για να χτίσουν οι πυρόπληκτοι και το εξοχικό των ονείρων τους στο εξωτικό Μπαλί – το οποίο μετά από κάποια χρόνια, φυσικά η φιλάνθρωπος Εκκλησία της Ελλάδος θα ζητήσει πίσω γιατί οι αγαθοεργίες και τα φιλάνθρωπα αισθήματα κρατάνε τόσο όσο χρειάζεται για να γίνουν πρώτο θέμα στις ειδήσεις των 8, ακούγοντας τις οποίες ο σύγχρονος homo philantropus θα μπορέσει εύκολα και χωρίς προσπάθεια να κορέσει την λατρεία του και την πίστη του σε εκείνους και το θεάρεστο έργο τους.

Στο σημείο αυτό να τονίσουμε πως οι παρακάτω εικόνες

 

αποτελούν προϊόντα οφθαλμαπάτης, αφού ο πλούτος που μπορεί (λανθασμένα!) να διακρίνετε σε αυτές αποτελεί ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ έκφραση της λαμπρότητας του Θεού ΚΑΙ ΟΧΙ υλικό πλούτο.

Στον επόμενο τηλεμαραθώνιο λοιπόν, ας αφιερώσουμε μια στιγμή και ας σκεφτούμε και λίγο την εκκλησία η οποία δυστυχώς δεν καταφέρνει να τα βγάλει πέρα οικονομικά και η οποία θεώρησε ότι το φιλανθρωπικό της πρόσωπο τιμάται στα 500.000 ευρώ, περίπου δηλαδή τα έσοδα ενός τριημέρου (χμμμ…ίσως και της πρώτης μέρας) της εικόνας «Αξιον Εστί» στην Αθήνα. Άλλωστε μια μεγαλύτερη συνεισφορά δε θα ήταν λογική: Όταν δεν πληρώνεις φόρο, γιατί να νοιάζεσαι για φοροελαφρύνσεις, σωστά;

Και πάλι…ένα μεγάλο ευχαριστώ.

ΥΓ: Ρίξτε μια ματιά και εδώ και υπολογίστε πόσο κοστίζει ο αφορολόγητος Θεός της Εκκλησίας της Ελλάδος, στις μέρες μας…





Αξιοπρέπειας το Ανάγνωσμα…

26 06 2007

Γιατί ρε πούστη μου, χάνουμε το δάσος που καίγεται και μας ενδιαφέρει το χρυσό άχρηστο δεντράκι στη μέση;

Ο Χριστόδουλος έχει καρκίνο. Και γιατί όχι άλλωστε; Δεν είναι ο Θεός, δεν είναι αθάνατος και άνετα δεν μπορεί να επικαλεστεί το αλάθητο ως έκφραση παραπόνου για την περιπέτειά του αυτή. Και η ερώτηση μου είναι μία;

Ε ΚΑΙ;

Έχω να πω το εξής, και θα τα πω όσο πιο ωμά γίνεται γιατί μερικές φορές οι άνθρωποι ξεχνάμε το τι είναι σημαντικό και πιανόμαστε από το εντυπωσιακό και χρειαζόμαστε ένα πολύ γερό ταρακούνημα για να μας συνεφέρει.

Ο Χριστόδουλος θα έχει την καλύτερη δυνατή θεραπεία. Θα φύγει σε Αμερικές και Ευρώπες αναζητώντας την υγεία του και όλα αυτά καλυμμένα από τα λεφτά της εκκλησίας. Θα έχει πάντα ανθρώπους γύρω του και Η-Λ-Ι-Θ-Ι-Ο-Υ-Σ φανατικούς πιστούς που θα δηλώνουν στις εφημερίδες πως «θα έδιναν όλα τα όργανά τους για να σωθεί ο Αρχιεπίσκοπος». Θα έχει μια ολόκληρη χώρα στο πόδι με συνεχή ιατρικά ανακοινωθέντα για την πορεία της υγείας του, θα έχει προσευχές (που μπορεί να είναι και άχρηστες, μπορεί όμως να είναι και χρήσιμες) από χιλιάδες ανθρώπους, θα έχει ό,τι χρειαστεί, δε θα χάσει τη δουλειά του και δε θα χρειαστεί να κάνει οικονομία ακόμα και στο φαγητό που τρώει για να επιβιώσει όχι από την αρρώστια, αλλά από τη ζωή που προχωράει και δεν κοιτάει το «πώς» είσαι, αλλά απλά ότι υπάρχεις. Δε θα τρέξει σε γιατρούς, αυτοί θα τρέξουν σε αυτόν. Δε θα κακοπέσει και δε θα δώσει φακελάκια (α ρε Αμαλία…). Αν και όταν πεθάνει, θα τον θάψουν δημοσία δαπάνη. Δε θα τον κάνουν να νιώσει σκουπίδι και κυρίως… δε θα χάσει την αξιοπρέπειά του, αυτή με την οποία γεννιόμαστε και στην οποία έχουμε δικαίωμα όλοι ανεξαιρέτως, είτε το παίζουμε σωτήρες των λαών είτε όχι.

Μιλάω λοιπόν στους ανθρώπους που κολλάνε στις τηλεοράσεις τους περιμένοντας μια δήλωση για τον κκ. Businessman Χριστόδουλο:

Το ξέρετε πως υπάρχουν παιδιά στα νοσοκομεία που πάσχουν από ίδιες και χειρότερες μορφές καρκίνου;

Το ξέρετε πως αυτά τα παιδιά, δε θα μιλήσουν ποτέ σε κάμερες και δε θα απασχολήσουν ποτέ τα μέσα με ιατρικά ανακοινωθέντα;

Το ξέρετε πως οι γονείς που έρχονται από την επαρχία αναγκάζονται (μέχρι πρόσφατα – δεν ξέρω αν έχει αλλάξει αυτό) να πληρώνουν γιατί δεν υπάρχει ένας χώρος να τους στεγάζει όσο τα παιδιά βρίσκονται σε χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες;

Το ξέρετε πως πολλά από τα παιδιά (που είναι το αύριο, στο οποίο τόσο πολύ υπολόγιζε ο κ. Χριστόδουλος) δε θα ζήσουν ούτε για να σπουδάσουν, ούτε για να ερωτευτούν για πρώτη φορά, ούτε για να παίξουν και να διασκεδάσουν όσο τους αξίζει;

Το ξέρετε πως οι περισσότεροι γονείς θα μείνουν στον άσσο προσπαθώντας να καλύψουν τα υπέρογκα ποσά που ζητάνε τα νοσοκομεία;

Το ξέρετε πως πολλά παιδιά θα πεθάνουν απλά γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα να φύγουν στο εξωτερικό για μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή;

Το ξέρετε πως ένα μεγάλο ποσοστό των γονιών θα πουλήσει και την ίδια του την ψυχή στο διάολο για να μπορέσει να καλύψει έξοδα διαμονής, φακελάκια και το παραμικρό πράγμα που θα μπορέσει να δώσει έστω και στιγμιαία χαρά στο παιδί τους;

Το ξέρετε πως θα απαιτηθούν χιλιάδες αδικοχαμένες ώρες (από παιδιά που πολύ απλά δεν τις έχουν διαθέσιμες για να τις δώσουν) ψάχνοντας αίμα για τα παιδιά αυτά;

Το ξέρετε πως τα παιδιά αυτά θα κοιμηθούν σε χιλιοπλυμένα σεντόνια που θα έχουν χάσει τα χρώματά τους και θα μπουν σε τουαλέτες πιο βρώμικες και από τη βρωμιά την ίδια;

Το ξέρετε πως θα κλάψουν και δε θα ακουστούν σε κανένα κανάλι και σε καμιά εφημερίδα;

Το ξέρετε πως θα περιμένουν τα επόμενα Χριστούγεννα ή τον επόμενο τηλεμαραθώνιο για να συγκεντρωθούν χρήματα για να αλλάξει κάτι από τα παραπάνω;

Το ξέρετε πως κάποιοι ακόμα και αν πουλήσουν τα πάντα, δε θα μπορέσουν να ολοκληρώσουν τις απαραίτητες θεραπείες;

Το ξέρετε πως δυστυχώς ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των παιδιών, θα πεθάνει και θα έχει ζήσει μια ζωή μισή, χωρίς να το τιμήσουν για την προσπάθειά του να κρατηθεί σε αυτή με νύχια και με δόντια, με κηδείες δημοσίας δαπάνης και στεφάνια;

Τα ξέρετε όλα αυτά;

Όλα αυτά τα έχω ζήσει και τα ξέρω. Και δεν την μπορώ τη γαμημένη την αδικία. Δεν την μπορώ. Δεν αντέχω να βλέπω τον κόσμο να σκάει με αυτά που του πασάρουν ως σημαντικά και τα πραγματικά σημαντικά να τα έχει γραμμένα στα αρχίδια του.

Και κυρίως, δεν μπορώ να καταλάβω ποίος και πότε πήρε μια ζυγαριά και έκρινε πως η αξιοπρέπεια και η σημασία του Χριστόδουλου, και του κάθε τραγόπαπα/τραγουδιάρη/ ηθο(κακο)ποιού είναι πιο «βαριά» από το χαμόγελο και το δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια ενός παιδιού.

Γι’αυτό λοιπόν, όσοι ενδιαφέρεστε πραγματικά να δείτε τον πόνο (και όσοι νομίζετε πως μπορείτε να τον αντέξετε – και ΟΛΟΙ μπορούμε) πηγαίνετε μια βόλτα από το Παίδων. Μυρίστε τους χώρους που βρωμάνε θάνατο και ρίξτε μια ματιά στα παιδιά που λάμπουν μέσα στους σκοτεινούς θαλάμους από τη ζωή που παλεύει μέσα τους.

Και μετά, ελάτε να μου πείτε για την κάθε μαϊμού της Tv και για το τι αξία πραγματικά έχει…

(Γιατί μάλλον σήμερα γεννιόμαστε όλοι με την ίδια αξιοπρέπεια, απλά κάποιοι φαίνεται πως δικαιούνται περισσότερη από τους άλλους)