Curtain Call

1 01 2015

 

index

Οφείλω να παραδεχτώ κάτι πριν ξεκινήσω αυτό μου το post.

Ποτέ δεν ήμουνα καλός στους αποχωρισμούς

Πάντα μου έβγαιναν πιο αδιάφοροι ή πιο συναισθηματικοί απ’ ότι πραγματικά ήθελα. Οι αποχαιρετισμοί είναι σα να διοργανώνεις surprise party στον κολλητό σου. Ποτέ δεν ξέρεις αν θα δακρύσει από τη συγκίνηση ή θα αδιαφορήσει πλήρως.

Απ’την άλλη fuck it…who cares?

Αυτός είναι ο δικός μου αποχαιρετισμός στα όπλα και δε δίνω μία…

The Story of Everything is rolling down its curtains… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements




Κασσάνδρες

2 09 2014

Ξεκινάει σα θυμός και καταλήγει σαν ανείπωτο παράπονο.

Γιατί να είσαι πάντα στη μέση του δίκαιου και του άδικου;

Γιατί να μην είχες γεννηθεί ή γαλουχηθεί διαφορετικά;

Γιατί να μην ήσουν πιο ακραίος;;

Να έγραφες όλα όσα συμβαίνουν γύρω σου στ’ αρχίδια σου, μόνιμα σε μία ημιναρκωμένη κατάσταση ύπνου και ξύπνιου ή, στην άλλη άκρη, να σε ένοιαζε τόσο πολύ ο εαυτούλης σου που να επιβίωνες με κάθε τρόπο ό,τι αντίκτυπο και αν είχε αυτό στους γύρω σου;

Η ζωή είναι παιχνίδι και εσύ στην καλύτερη βρίσκεται εκτός των εξελίξεων, να παρατηρείς όσα συμβαίνουν για εσένα χωρίς εσένα. Να δέχεσαι αψήφιστα τις ομαδικές ανταμοιβές ή τιμωρίες σαν να είναι προσωπικά σου κατορθώματα ή παραπτώματα.

Ο κόσμος, τελικά, δε φτιάχτηκε για μετριοπαθείς και εσύ προσπαθείς να κρατήσεις την ισορροπία στην αόρατη ζυγαριά του «πρέπει» και του «εγώ» με απόλυτη αποτυχία.

Γιατί να μην είμαι διαφορετικός;

Γιατί να μην μπορώ να αδιαφορώ πλήρως για το τι είναι δίκαιο; Γιατί να μην είμαι ένας ξέγνοιαστος μοιρολάτρης που δε σκέφτεται το μέλλον πέρα από την ώρα που δείχνει αυτή τη στιγμή το ρολόι;

Και γιατί , ω γιατί, να πρέπει να καταλήγω πάντα στο ίδιο παγκάκι με την Κασσάνδρα;

Να βλέπω το Δούρειο Ίππο, να προβλέπω το κακό που έρχεται και να μη με ακούει κανείς μέχρι η Τροία να έχει πια πέσει.





(You Don’t Really) Know Thyself

19 08 2014

Είναι πολλά αυτά που μαθαίνεις για τον εαυτό σου μεγαλώνοντας.

Τις παραξενιές που δε λένε να ξεκολλήσουν από το πετσί σου, τον ωκεανό δυνατοτήτων που φυλάς μέσα σου (για ποιόν άραγε;), αυτά που σε κάνουν να γελάς και αυτά που σε κάνουν να θες να σπάσεις ό,τι γυαλικό υπάρχει σε εκατομμύρια μικρά κομματάκια, το γεγονός πως είσαι ο χειρότερος εχθρός και ο καλύτερος φίλος σου και οι δύο πλευρές είναι πάντα σε πόλεμο, την Αχίλλειο πτέρνα σου και όλα αυτά τα όρια που δε μπορείς ποτέ να ξεπεράσεις.

Αν διαβάζεις αυτό το κείμενο στα φευγάτα χρόνια της εφηβείας σου ή στα πρώτα σου βήματα στην ενήλικη ζωή, πιθανότατα θα νομίζεις πως εσύ ξέρεις τον εαυτό σου απόλυτα.

Αλλά κάνεις λάθος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Σπατάλη Ευχών

5 07 2014

Υπάρχει ένα κομβικό σημείο στη ζωή σου (εκεί λίγο μετά τα mid-twenties) που οι άνθρωποι γύρω σου αρχίζουν να αναρωτιούνται απροκάλυπτα μπροστά σου πλέον, πότε επιτέλους θα σοβαρευτείς, να γνωρίσεις μια καλή κοπέλα, να κάνεις μια σχέση.

Το πρόβλημα με την παραπάνω απορία είναι ότι οι άνθρωποι που την εκφράζουν λειτουργούν λες και η συνιστώσα των ευχών τους να «σοβαρευτείς» (ό,τι και αν σημαίνει αυτό για αυτούς) λειτουργεί ως καταλύτης για να αλλάξεις τις κοσμοθεωρίες σου.

Αλλά η ζωή και πιο συγκεκριμένα τα θέλω μας, δεν αλλάζουν επειδή κάποιος το ευχήθηκε αρκετά δυνατά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Εύχομαι…

28 06 2014

…να μπορούσες να σε δεις με τα δικά μου μάτια.

Αναρωτιέμαι τι βλέπεις όταν κοιτάζεις τον καθρέφτη σου και γιατί αυτό που βλέπεις σε τρομάζει τόσο.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Aυτοακρωτηριασμοί

26 05 2014

Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνεις στην ψυχολογία είναι πως πρέπει να είσαι έτοιμος να κοιτάξεις τα προβλήματά σου κατάματα πριν αποπειραθείς να τα διορθώσεις.

Όλοι έχουμε τους δαίμονές μας.

Και μερικές φορές, φοβόμαστε πως αυτό είναι όλο και όλο που έχουμε. Ή πως, αν προσπαθήσουμε να τους εξορκίσουμε, θα χάσουμε μαζί και τους φύλακες άγγελούς μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Back to the Garden

5 02 2014

religionvscienceΈνα από τα αγαπημένα μου θέματα να συζητάω, είναι η λογική και η επιστήμη εναντίον της θρησκείας.

Αυτό που αποδεικνύεται εναντίον αυτού που απλά καλείσαι να δεχτείς ότι υφίσταται άνευ αποδείξεων.

Μου αρέσει η λογική.

Η λογική δε βασίζεται σε συναισθήματα. Δεν άγεται ούτε και φέρεται από αρχέγονους φόβους. Ζητάει και προσφέρει αποδείξεις και η ελπίδα που παρέχει είναι καθαρή και κοφτερή σαν ανέγγιχτο ξυράφι. Είναι ένας αριθμός, ένα ποσοστό ή ένα συμπέρασμα βασισμένο σε αληθείς υποθέσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »