Helpless

24 08 2012

Λίγα πράγματα σε θλίβουν περισσότερο στη ζωή από το να βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς να αυτοκαταστρέφονται.

Νιώθεις σα να είσαι ο αφηγητής σε δραματική ταινία του πιο μελαγχολικού είδους. Μιλάς και όλοι μπορούν να σε ακούσουν. Όλοι εκτός από εκείνους που θα έπρεπε να σε ακούσουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements




Hats off

9 08 2012

Γενικά δεν ποστάρω πολλά link προς άλλα site.

Όχι γιατί δε διαβάζω άλλους bloggers ή άλλα site, εννοείται πως διαβάζω. Συνεχώς διαβάζω.

Απλά σπάνια βρίσκω κάτι που να θέλω τόσο πολύ να μοιραστώ απλά και μόνο γιατί με καλύπτει απόλυτα και δε θα μπορούσα να το πω καλύτερα ή πιο «προσωπικά» ακόμα και αν προσπαθούσα.

Τον τελευταίο όμως καιρό έπεσα πάνω σε δύο κείμενα που περιγράφουν τόσο άριστα τις σκέψεις μου για δύο θέματα που απλά έπρεπε να μοιραστώ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Και τα χρόνια περνάνε

7 08 2012

Αν υπάρχει ένα πράγμα που έμαθα στη ζωή μου είναι ότι αν είναι να ζήσεις με οδηγό σου μόνο ένα ρητό, ζήσε με το «ποτέ μη λες ποτέ». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Θα ήμουν αν ήσουν

4 08 2012

Ήμουν καλός μαθητής. Δεν ήμουν ο καλύτερος ή ο πιο έξυπνος, αλλά ήμουν επιμελής, διάβαζα και ακόμα και  εκεί που δεν τα κατάφερνα και πολύ, μπορούσα να «υποκριθώ» τον καλό μαθητή και τις περισσότερες φορές είτε επειδή τα κατάφερνα είτε επειδή οι καθηγητές τελικά όντως βαθμολογούσαν με κριτήριο τους υπόλοιπους βαθμούς σου, πάντα μου έβαζαν καλούς βαθμούς.

Υπήρξα σημαιοφόρος, πήρα αριστεία και βραβεία (τότε μας τα δίνανε στο Μέγαρο Μουσικής – η μοναδική περίπτωση να έμπαινα εκεί) και κράτησα το απουσιολόγιο από την πρώτη Γυμνασίου μέχρι (αν θυμάμαι καλά) την τρίτη λυκείου.

Δεν ήμουν ο καλύτερος, αλλά δεν ήμουν και χαζός.

Παρ’όλα αυτά υπήρξε στη ζωή μου ένα γραμματικό φαινόμενο που ποτέ δεν κατάφερα ούτε να καταλάβω, ούτε να υποκριθώ πως κατάλαβα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »