Δακρύβρεχτα τηλεφωνήματα μετά τις 10 μ.μ. και πώς να τα αντιμετωπίσετε

29 08 2011

So here’s a little story:

‘Εχω έναν ξάδερφο. Είναι gay. Μένει μακριά από το σπίτι του και οι γονείς του δεν έχουν ιδέα. Με έναν άκρως κινηματογραφικό τρόπο, ΈΤΥΧΕ να μάθω ότι είναι gay. Flashforward είκοσι χιλιάδες παρακλήσεις του να μην πω τίποτα στους δικούς του (lol), καμια εκατοστή awkward moments όπου εκείνος δεν ήξερε τι να πει για να μην το πάρω «στραβά» και εγώ δεν ήξερα πως να αντιδράσω για να μην το πάρει εκείνος ως ομοφοβία… οι γονείς του μαθαίνουν από τους γνωστούς-άγνωστους, μη κουκουλοφόρους που κυκλοφορούν ελεύθεροι σε μπαλκόνια, πάρκα και νησιά (ενίοτε απαντώνται με ρόλεϊ στα μαλλιά και κρύβονται πίσω από κουρτίνες παρατηρώντας με ιερή κατάνηξη την μπουγάδα που απλώνει η απέναντι, σχολιάζοντας μέσα από τα δόντια τους πόσα βρακιά έχει) ότι ο γιόκας τους εθεάθη σε γνωστό ελληνικό νησί παρέα με έναν συνομίληκό του νεαρό.

Και όχι, το νησί αυτό δεν ήταν το Γαϊδουρονήσι ή η Πάτμος.  Καταλαβαινόμαστε ελπίζω…

Και κάπως έτσι ξεκίνησε ο Β’ Μαραθώνιος Τηλεφωνήματος, από μια κατατρομαγμένη θεία.

«Nam3l3ss, έχεις γνωρίσει την κοπέλα του; Όταν πήγες και τον είδες, ήταν όλα… φυσιολογικά; Εεεε… μήπως έχει μπλέξει με κακές παρέες; Μιλάτε στο τηλέφωνο; Σου φαίνεται αλλαγμένος;»

Η ανάκριση συνεχίστηκε σε τέτοιο βαθμό που είχα αρχίσει πλέον να νιώθω τη λάμπα να μου καίει τον αμφιβληστροειδή, ώσπου τελικά μου ξεφούρνισε αυτά που της είχαν προλάβει για να με πιάσει απροετοίμαστο και να της τα ξεράσω όλα.

Αφού λοιπόν διέψευσα όλες τις πληροφορίες που της είχαν μεταφέρει και συνεπώς σιγούρεψα πως όταν – αναπόφευκτα – η θεία και ο θείος μάθουν την αλήθεια για τον ξάδερφο, ΕΓΩ θα ξαναγίνω για ακόμα μια φορά το πιο μισητό πρόσωπο στην οικογένεια (like I give a fuck) και ότι όλοι θα πούνε ότι τους είπα ψέματα γιατί είμαι μαλακιστήρι και γιατί «δε σέβομαι τίποτα», θα ήθελα να απαντήσω στην αγαπητή θεία, ακόμα και αν τα λόγια μου θα πάνε χαμένα αφού δεν πρόκειται να τα διαβάσει ποτέ.

Then again, και να της τα έλεγα πάλι χαμένα θα πήγαιναν γιατί στ’αρχίδια της θα με ‘γραφε.

Αγαπητή Θεία,

Γιατί είσαι τόσο μαλάκω;

Ακόμα και αν ο γιος σου ντυνόταν τα βράδια Ντολόρες και έκανε σόου στο Λας Βέγκας με τη Cher, από εμένα δε θα μάθαινες τίποτα. Αυτό πίστευα πως το ήξερες.

Το ποιός είναι και το τι κάνει, αν είχες το θάρρος ας ρώταγες τον ίδιο να σου πει. Αμα φοβάσαι όμως τόσο πολύ να ακούσεις αυτά που ξέρεις ότι θα ακούσεις, τι σκατά θες και τα σκαλίζεις;

Και άμα σε ένοιαζε πραγματικά «να είναι ευτυχισμένος και γερός» όπως μου ανέφερες ένα εκατομμύριο φορές σε 50 λεπτά τηλεφωνήματος, τότε σίγουρα θα είχες ενδιαφερθεί αρκετά να παρατηρήσεις το παιδί σου και να σταθείς πλάι του.

Χέστηκα λοιπόν ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΑ για τις ανησυχίες σου. Και ακόμα πιο πολύ χέστηκα που σου φτύνω ψέματα στα μούτρα όταν με ρωτάς «Δηλάδη, λες να μην ανησυχώ ε;;». Το πως γουστάρει να ζει τη ζωή του ένας νέος 18-19 χρονών δεν είσαι ούτε εσύ ούτε εγώ που θα το κρίνουμε επειδή έτυχε να ανήκουμε στην πλειοψηφία των «φυσιολογικών».

Εσύ θέλεις  1.5 εγγόνια, ένα τριαμισάρι δύο στενά πιο κάτω από το σπίτι σου και μια χριστιανή Ελληνοπούλα νοικοκυρούλα για το γιο σου. Εγώ θέλω απλά να είναι ευτυχισμένος με τη ζωή του.

Σου’χω και κουίζ! Μάντεψε τώρα πόσο σημαντικό είναι για εμένα να σου απαντήσω ειλικρινά όταν με ρωτάς «μου λες την αλήθεια, έτσι;».

α) 100% ;, β) 50% ; γ) στον πούτσο μου λουλούδια! ;;

Με απεριόριστη εκτίμηση,

Nam3l3ss

Αυτά για απόψε.

Γαμώ το τρελόσογό μου, γαμώ…

Advertisements

Ενέργειες

Information

22 Σχόλια

29 08 2011
Γλύκα

λολ, βλέπω την έχεις μια ιδιαίτερη λατρεία τη θεία…

πάντως, κακά τα ψέμματα, στην Ελλάδα δεν διακρινόμαστε για την ανοιχτομυαλιά και την ευαισθησία μας απέναντι στην ομοφυλοφιλία.

Το «ευτυχισμένος & γερός» συνοδεύεται δυστυχώς άρρηκτα και με το «1.5 εγγόνια, ένα τριαμισάρι δύο στενά πιο κάτω από το σπίτι σου και μια χριστιανή Ελληνοπούλα νοικοκυρούλα «.

Έχει να ακούσει και να αντιμετωπίσει ο καημένος ο ξάδερφος προκατάληψη και ρατσισμό… και πρώτα απ’όλα από το ίδιο του το σόι όπως φαίνεται. Κρίμα.

31 08 2011
Nam3l3ss

Χαχα. Το αστείο είναι ότι όσο ήμουν μικρός ήταν η αγαπημένη μου θεία, γιατί πάντα μου έφερνε παιχνίδια όποτε ερχόταν να μας δει :p

Η ευαισθησία στο συγκεκριμένο θεμα στην Ελλάδα είναι ανύπαρκτη, είναι κάτι που το ξέρω και από φίλους. Η αναισθησία όμως από τους δικούς σου ανθρώπους, αυτό είναι ακόμα χειρότερο…

31 08 2011
Γλύκα

Η αναισθησία είναι βασικό γνώρισμα της εποχής μας.
Τη συναντάς όπου και να στρέψεις το βλέμμα.
Γιατί είμαστε έτσι ρε γαμώτο?

2 09 2011
Nam3l3ss

Δε νομίζω ότι μπορεί κανείς να το απαντήσει αυτό. Φαντάζομαι, γιατί αυτό πρέπει να είμαστε για να επιβιώσουμε.

4 09 2011
turntozero

Η απάντηση στο κουίζ είναι (γ) και ελπίζω να αξίζει το έπαθλο. Για λόγους τάξης να θυμίσω ότι η φουκαριάρα η θεία γεννήθηκε σ’ άλλες εποχές και δεν μπορούμε ν’ απαιτήσουμε να είναι ευτυχισμένη με ακριβώς τα ίδια πράγματα που γίνεται ευτυχισμένος ο γιος της, ούτε να αποτρέψουμε την όποια δυστυχία της εξαιτίας των επιλογών του. Το γεγονός ότι είναι παιδί της θα σώσει την κατάσταση μιας και θα τον αγαπάει βρέξει χιονίσει βρε και δολοφόνος να γίνει, απλά λίγο πριν το εμπεδώσει και το δηλώσει πανηγυρικά θα του χει βγάλει την παναγία. Κάνει ακόμα shows κείνο το θεριό η Cher?

4 09 2011
Nam3l3ss

Χαχαχαχα. Πού να ξέρω; Είχα ακούσει πριν κάτι χρόνια ότι ήταν στο Vegas και μου ‘ρθε και το πέταξα. Φαντάζομαι ακόμα θα κάνει. Αυτή με τόση πλαστική έχει γίνει καινούργια.

Όσο για τη θεία, δε με ενοχλεί το (απόλυτα κατανοητό) στάδιο της συνειδητοποίησης και της συνήθειας που τελικά θα οδηγήσουν στην αναπόφευκτη αποδοχή του παιδιού της όπως αυτό είναι.

Με ενοχλεί που ρωτάει/μπλέκει εμένα, προσβάλλοντάς με διπλά.

Πρώτον γιατί θεωρεί πως εγώ είμαι τόσο στενόμυαλος/κουτσομπόλης/μαλάκας που θα της έλεγα κάτι το οποίο κανείς δε μου ζήτησε να το πω και κυρίως, δεν είναι δική μου δουλειά να το πω (και δε θα το έλεγα ακόμα και να μου το είχε ζητήσει ο ξάδερφος).

ΚΑΙ εμένα όλο αυτό με βάζει στο τριπάκι να «συνομωτώ» πίσω από την πλάτη της – να ενημερώσω τον ξάδερφο, να φροντίσω να μην καταλάβει τίποτα κτλ – το οποίο θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στο βρίσιμο που θα φάω από όλο το σόι πάλι το οποίο θα πάρει σύσσωμο τη μεριά της άμα αποφασίσει να με ξεχέσει που της είπα ψέματα. Όχι ότι με νοιάζει και ιδιαίτερα δηλαδή. Απλά βαριέμαι να προσπαθώ να εξηγήσω πως δεν είμαι ελέφαντας για 1.000.000ή φορά…

Για να μην πω ότι όσα βήματα προόδου είχε κάνει στο θέμα του, τώρα πήγαν στράφι γιατί πάλι ψάχνει να καλύψει όλες τις βάσεις του.

Μαλακίες κάνει η θεία.

4 09 2011
turntozero

Είπαμε να δείξουμε λίγη επιείκεια μωρέ σε μυαλά που έχουν μάθει να σκέφτονται με Α τρόπο και που όσα και να τους πεις/εξηγήσεις θα εξακολουθήσουν να σκέφτονται με τον ίδιο. Άσε που όταν πάρει τα χαμπέρια για τον γιο, αυτομάτως θα ξεχάσει οτιδήποτε άλλο, ακόμα και να ξεχέσει εσένα. Το πρήξιμο βέβαια ισχύει, σε καταλαβαίνω.

7 09 2011
Sofia

χα!χα!χα! καλή φάση!!! Σίγουρα εσύ θα ακούσεις τα περισσότερα γιατί όταν το μάθουν μέχρι να το συνειδητοποιήσουν και ακόμα «μακρύτερα» να το αποδεχτούν, δεν θα μπορούν να κοιτάν στα μάτια τον γιόκα τους και η οργή τους θα στραφεί σε ‘σένα που τόλμησες να πεις τέτοια ψέμματα…είσαι πιο εύκολος στόχος. χιχιχι την πάτησες ή μάλλον σε βάλαν να την πατήσεις! Φιλιά πολλά 🙂

12 09 2011
Nam3l3ss

UPDATE: Ενημερώθηκα από τρίτους που μου το πρόλαβαν, ότι η θεία σχεδιάζει αιφνιδιαστική έφοδο στο σπίτι-γιάφκα του άσωτου υιού της και ξαδέρφου μου, άμα τη ενάρξει του φοιτητικού έτους.
Εννοείται πως ενημέρωσα τον ξάδερφο.
Επίσης εννοείται πως αν το μάθει αυτό η θεία, έχω υπογράψει την καταδίκη μου.
Τέλος εννοείται, πως συνεχίζω να την έχω γραμμένη.

15 09 2011
klailia

h eytuxia den exei onoma oute filo…tin sunantas sta pio apithana merh kai stous pio apithanous anthrpous…afto pou exeis na kaneis einai na arpakseis tin eukairia apo ta malia…..se opiandipote alli periptosi apla tha eisai…(me sinxoreis gia tin ekfrash)…XESTHS…

15 09 2011
Nam3l3ss

Ακριβώς όπως τα λες. Για να πω την αλήθεια βέβαια, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να με νοιάζει τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του – όταν μιλάμε για ανθρώπους μιας Α ηλικίας και όχι για παιδιά φυσικά – και γιατί πρέπει έναν άνθρωπο να τον κρίνω/κατακρίνω/αποδέχομαι για αυτό.
Δηλαδή, τι διαφορά μου κάνει εμένα αν ο άλλος τη βρίσκει διαφορετικά απ’ότι εγώ; Επηρεάζει κάπως αυτό το αν είναι έντιμος ή όχι; Το αν εμένα θα μου φερθεί σωστά ή όχι;

Είμαι της άποψης ότι τους ανθρώπους – από τον πρώτο ομοφυλόφιλο της Αθήνας μέχρι τον τελευταίο μωαμεθανό ερημίτη στο Κουρδιστάν – πρέπει να τους κρίνουμε αποκλειστικά και μόνο βάσει της εντιμότητας, της αξιοπρέπειας και της συμπεριφοράς τους προς εμάς.

Όλα τα υπόλοιπα – όσο αυτά δεν κάνουν κακό σε κανέναν και δε στηρίζονται στα σάπια συμφέροντα κανενός – με αφήνουν παγερά αδιάφορο και θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά έξυπνο για να καταλαβαίνει ποιός υποκινεί το μίσος εναντίον τους, για ποιό λόγο και τι ακριβώς είναι αυτό που τον φοβίζει σε αυτά.

15 09 2011
amelinia

έχεις απόλυτο δίκιο, αν ήθελε να μάθει ας ρώταγε το γιο της. κι αν την ένοιαζε να’ναι καλά κι ευτυχισμένος ποσώς δε θα ενδιαφερόταν τι κάνει στο κρεβάτι του. υποκρισία και ψευτιά και μετά ζητάνε να μάθουν την αληθεια υποτίθεται

15 09 2011
Nam3l3ss

amelinia, την ξέρω τι θεία μου. Πίστεψέ με: για εκείνη το «φαίνεσθαι» είναι ο Θεός. Αν τα πράγματα δεν «εμφανίζονται» (δεν την πολυνοιάζει αν είναι κιόλας) έτσι όπως λέει σε όλο τον κόσμο πως είναι, μπορεί να φέρει τη Δευτέρα Παρουσία μια μέρα νωρίτερα…

Αυτό φοβάμαι. Γιατί ο άλλος είναι χέστης (εντάξει, δεν τον αδικώ…δεν είναι και λίγο αυτό που τραβάει) και της έχει και αδυναμία και φοβάται πως αμα το μάθει θα τον ξεγράψει.

Και το χειρότερο είναι, ότι αυτό φοβάμαι και εγώ πως θα συμβεί. Έλα και πες μου τώρα εσύ, τι σκατά συμβουλή να του δώσω;

15 09 2011
Γλύκα

Γιατί, ρε παιδιά, λίγοι γονείς έχουν ξεγράψει τα παιδιά τους επειδή ήταν γκέυ?
Άλλο τι πρέπει να γίνεται κ άλλο τι όντως γίνεται. Η ελληνική κοινωνία δεν είναι δεκτική στη διαφορετικότητα. Ό,τι ξεφεύγει από τα στερεότυπα, είναι κακό. Το «φαίνεσθαι» είναι σημαντικότερο από το «είναι». Η θεία του nameless (όπως και πολύς άλλος κόσμος) καίγεται πολύ περσσότερο για τον «στιγματισμό» του να είναι ο γιος της γκέυ και ποσώς την ενδιαφέρει αν ο γιος της είναι ευτυχισμένος ή όχι. Διότι αν την ενδιέφερε η ευτυχία του, ούτε τον nameless θα έπαιρνε τηλέφωνο στα κρυφά για να τον ψαρέψει, ούτε θα πήγαινε να ψάξει το σπίτι του παιδιού της. Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι, αλλά δυστυχώς είναι.

15 09 2011
Nam3l3ss

Γλύκα, αντε να καταλάβαινα να την ενδιέφερε το φαίνεσθαι στη σχέση της με τον άντρα της – αυτές είναι σχέσεις που έρχονται και αν δεν προσέξεις, παρέρχονται, να καταλάβαινα να την ενδιέφερε το φαίνεσθαι στη σχέση της με τους γείτονες γιατί αυτές οι σχέσεις σε «χαρακτηρίζουν» και σου βγάζουν κακά ή καλά ονόματα. Να καταλάβαινα ακόμα και να την ενδιέφερε το φαίνεσθαι στη σχέση της με τους υπόλοιπους συγγενείς και φίλους, γιατί και πάλι κρίνεσαι και κατακρίνεσαι εύκολα για μια στραβή στιγμή.

Αλλά στη σχέση μάνας-παιδιού δε μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί να τη νοιάζει ΤΟΣΟ πολύ το φαίνεσθαι. Ίσως γιατί εγώ είμαι τυχερός και έχω μια μάνα με την οποία είμαστε διαφορετικών φιλοσοφιών ζωής αλλά με αγαπάει όπως είμαι.

ΟΚ μπορεί να μην είμαι gay, αλλά έγω είμαι άθεος, είμαι κατά του γάμου, είμαι ειρωνικός και τίποτα από όλα αυτά δεν ταιριάζει με αυτό που εκείνη θεωρεί «σωστό» ή έστω «σωστή εικόνα για γύρω μας», γιατί εκείνη είναι το ακριβώς αντίστροφο από όλα αυτά.

Αλλά με αγαπάει έτσι όπως είμαι και δεν ψάχνει τρόπους να με πληγώσει για αυτά που για εκείνη είναι ελαττώματά μου (αν και αυτό το άθεος ποτέ δεν το χώνεψε χαχαχαχα). Γιατί παρότι Ελληνίδα μάνα που θεωρεί κλασικά ότι το παιδί της πρέπει να είναι κύριος απέναντι σε όλους, να παντρευτεί μια καλή κοπέλα, να κάνει πολλά εγγόνια και να πηγαίνει στην εκκλησία να ανάβει κεράκι, στο παιδί της ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ να κάνει τον μπαμπούλα, ούτε θέλει να ελέγχει την κάθε του στιγμή, σκέψη και επιθυμία…

Mε πρήζει εκεί που πιστεύει ότι έχω άδικο, μου γκρινιάζει μόνιμα ότι δε με προσέχω (κανείς δε μπορεί να με προσέξει όσο εκείνη χαχα) αλλά στην τελική… θέλει απλά να είμαι ευτυχισμένος και όχι το τέλειο παιδί.

Και γι’αυτό την αγαπάω. Γιατί δε με «ανέχεται», με δέχεται.

(Σεντόνι βγήκε η απάντηση lol)

16 09 2011
klailia

teties thies yprxoun kuriolektika se kathe oikogenia….sto onoma tou kathosprepismou kai tou koinonika apodektou exoun ginei ta megalitera eglimata….

19 09 2011
Nam3l3ss

«Ο δρόμος για την Κόλαση είναι σπαρμένος με καλές προθέσεις»
😉

16 09 2011
Γλύκα

Είσαι πολύ τυχερός που έχεις τέτοια μανούλα. Άλλοι δεν έχουν την τύχη σου. Είχα μια φίλη που ο πατέρας της την έδιωξε από το σπίτι (η μάνα της σ’αυτή την περίπτωση γιατί δεν τον εμπόδισε;;;), όταν έμαθε ότι έχει γκόμενο (ή ήταν επειδή έπιασε δουλειά σε μπαρ? δεν θυμάμαι για ποιον από τους δύο λόγους). Και ως προς το σχόλιο σου, άλλος ο στιγματισμός του να μείνεις ανύπαντρος (αν και επειδή εσύ είσαι άντρας, θα σε αποκαλούν εργένη, ενώ αντίστοιχα μια γυναίκα θα στιγματιστεί ως γεροντοκόρη) και άλλος ο στιγματισμός του να είσαι γκέυ. Και μιλάω πάντα για στενόμυαλους ανθρώπους, που δυστυχώς τείνουν να είναι η πλειοψηφία.

19 09 2011
Nam3l3ss

Έχεις δίκιο ως προς το μέγεθος του στιγματισμού. Αλλά εγώ δε μιλάω για την κυρα Νίτσα απέναντι, ή τον μάγκα τον κυρ Παντελή στην αλλη γωνία που θα κρίνουν και θα κατακρίνουν τον ξάδερφό μου και καλά θα κάνουν γιατί τόσα ξέρουν και τόσα λένε και κυρίως γιατί η γνώμη τους έχει τόση αξία όσο αλλαγή του οικοσυστήματος που θα προκληθεί αν ρίξω μια πέτρα στη λίμνη (δηλαδή…καμία).
Μιλάμε για τη μητέρα του. Για τον άνθρωπο που υποτίθεται τον αγαπάει ανιδιοτελώς και «όπως είναι».

Θα καταλάβαινα αν είχε πρόβλημα να βγει να το φωνάξει από τις ταράτσες – ΟΚ…δεν είναι έτοιμη το πιάσαμε αυτό.

Αυτό όμως δεν είναι δικαιολογία για να καταπατήσει κανείς την προσωπική του ελευθερία να κάνει ό,τι γουστάρει στο σπίτι του χωρίς να «φοβάται» τη μαμά και το μπαμπά του.

Και πάνω απ’όλα, στο δικό μου μυαλό, το να είναι το παιδί μου gay δεν το κάνει έστω και στο χιλιοστό λιγότερο «παιδί μου».

But that’s just me I guess. Η θεία έχει πιο…ιδιαίτερες απόψεις επί του θέματος.

2 12 2011
sofia

Ok, βρε παιδιά, καταλαβαίνω όλα αυτά για τον κοινωνικό στιγματισμό και το «φαίνεσθαι» αλλά δεν μπορώ να κατηγορώ την θείτσα για τις αντιλήψεις που έχει, δεν τις εγκρίνω αλλά δεν την κατηγορώ. Πιο πολύ με ενοχλεί ο ξάδερφος σου που είναι κότα και δεν παραδέχεται τίποτα και σε βάζει και στο τριπάκι να τον καλύπτεις/ ειδοποιείς, σε κάνει συμμέτοχο στο ψέμμα. Εγώ θα έλεγα ότι δεν παίρνω θέση, δεν είναι κάτι που με αφορά, όχι ως αδιαφορία απλά δεν είναι ένα θέμα που εγώ πρέπει να αντιμετωπίσω και ο ξάδερφος σου σίγουρα κάποια στιγμή θα αναγκαστεί να το κάνει. Οι συμπεριφορές σαν του ξαδέρφου σου αναπαράγουν το «φαίνεσθαι». Θα έπρεπε να είναι περήφανος γι’αυτό που είναι (ένας ευτυχισμένος γκέι?), αυτός πρώτα από όλους πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά. Έβλεπα εχθές το «φιλαδέλφεια» με τον Τομ Χανκς, ήταν γκέι με έιτζ και θα πήγαινε δικαστικά αυτούς που τον απέλυσαν γι’αυτό και ρώτησε την οικογένεια του αν έχουν πρόβλημα γιατί θα ακουστούν σκληρά πράγματα στη δίκη. Ο πατέρας του είπε «δεν υπάρχει να κάτι που θα μπορούσαν να μου πουν για τα παιδιά μου που να με κάνει να αισθανθώ κάτι διαφορετικό από περηφάνεια» και η μάνα του «δεν μεγάλωσα τα παιδιά μου για να είναι θεατές!! Αγωνήσου για το δίκιο σου!! Εντάξει, πολύ ιδανικοί γονείς αλλά το νόημα είναι να αισθάνεσαι περήφανος. Ίσως έτσι αναγκάσεις και τους άλλους να σε δουν αλλιώς, όπως εσύ θέλεις. Έτσι λέω εγώ.

4 12 2011
Nam3l3ss

Λοιπόν να σου πω κάτι;
Μέχρι εκείνη την ημέρα αυτή ήταν και εμένα η άποψή μου. «Μην είσαι μαλάκας, η ζωή είναι πολύ μικρή για να κρύβεσαι. Να είσαι όποιος είσαι και να έχεις τα αρχίδια να το υποστηρίζεις».

ΑΛΛΑ…
Εκείνη την ημέρα που έγινε το όλο σκηνικό και το ανακάλυψα, καθήσαμε όλο σχεδόν το βράδυ και το συζητούσαμε. Όποτε το θέμα έφτανε στους γονείς του και εγώ του έλεγα συνεχώς την άποψή μου.»Πες το,» του είχα πει θυμάμαι. «αν σε αγαπάνε όπως λένε, θα σε δεχτούν γιατί είσαι το παιδί του. Αν όχι, πρόβλημά τους. Εσύ θα είσαι καθαρός. Το πρόβλημα θα είναι δικό τους πια και όχι δικό σου»

Κάθε φορά που έφτανε λοιπόν εκεί η κουβέντα, έβαζε τα κλάματα. Και δεν ήταν αυτό του «μπου χουυ δε θα με θέλουν οι γονείς μουυυυυ». Ήταν ένα μουγκό κλάμα, έκλαιγε και ταυτόχρονα μιλούσε κανονικά σα να μην το έλεγχε καθόλου το θέμα.

Έπειτα σκέφτηκα τους γονείς του. Πως όλες αυτές οι «αθώες» πλακίτσες του μπαμπά του για τους «πούστηδες» και ο εκνευρισμός της μάνας του σε αυτά τα θέματα με την κλασική απάντηση στις πλακίτσες του άντρα της «Έλα, φτάνει…Κούφια η ώρα»…εεε…σίγουρα δεν είχαν καμία σχέση με το Philadelphia.

Κατέληξα λοιπόν στο ότι ναι, είναι αναπόφευκτο ότι κάποια στιγμή θα το μάθουν. Καλύτερα θα ήταν να τους το πει εκείνος παρά να το μάθουν από αλλού. Αλλά δεν μπορούσα να τον πιέσω για κάτι τέτοιο. Υπάρχει σωστός και λάθος χρόνος για να πιέσεις έναν άνθρωπο – ακόμα και όταν πρόκειται για το καλό του – και αυτός ήταν ο τελείως λάθος χρόνος για να κάνω κάτι τέτοιο. Επίσης, καταλαβαίνω γιατί αν ήταν να φοβάται μία, με τους γονείς που έχει φοβάται δέκα: μπορείς να τον κατηγορήσεις για αυτό;

Δε με νοιάζει να του «κάνω πλάτες». Δεν τους έχω σε εκτίμηση ιδιαίτερα τους γονείς του, ούτε τους σέβομαι για να με νοιάζει η άποψή τους. Με στεναχωρεί που δεν τους το λέει γιατί το βρίσκω λάθος, αλλά είναι δικό του λάθος για να κάνει και όχι δικό μου. Άρα το βουλώνω και όσο αυτό τον κάνει ευτυχισμένο (ή έστω του δίνει την ψευδαίσθηση ότι είναι ευτυχισμένος), δε με νοιάζει να τους «κοροϊδεύω».

By the way, από τότε με έχει ξαναπάρει η θείτσα τηλέφωνο κανα δυο φορές ακόμα να με ρωτήσει αν έχω μιλήσει με τον ξάδερφό μου κτλ. Δεν είμαι ιδιαίτερα περήφανος που το λέω, αλλά χαίρομαι που την κοροϊδεύω μες στα μούτρα της. Και ξέρεις γιατί;
Γιατί ο τρόπος που μας μεγαλώνουν οι γονείς μας, οι ιδέες που μας περνάνε και οι απόψεις για τη ζωή και τους ανθρώπους γύρω μας δεν είναι πράγματα που μπορούμε να ελέγξουμε. Αυτό όμως που μπορούμε να ελέγξουμε είναι το τι κάνουμε εμείς με το μυαλό μας και αν αποφασίσουμε να το χρησιμοποιήσουμε για να κριτικάρουμε τις απόψεις αυτές ή αν θα το βάλουμε στη σαλαμούρα και να παραμείνουμε σε απόψεις που είναι αυταπόδεικτα σωστές γιατί «έτσι μας έμαθε η μαμά και ο μπαμπάς μας».

Και από την έμφυτη βλακεία, το μοναδικό χειρότερο είναι η βλακεία εξ επιλογής.

13 04 2013
Ημερολόγιο Ρατσισμού, Ημέρα 4η: “The Gay Issue” | The story of everything...

[…] Με πιάσανε τις προάλλες τα νοσταλγικά μου και πήρα τηλέφωνο τον ξάδερφό μου. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: