…of the Day

24 01 2011

Απλα… για σήμερα

«Τις τρέλες που’χω κάνει,
θυμάμαι και γελάω
Σε μέρη που ‘χω πάει
και δε θα ξαναπάω.
Αθήνα, Μαδρίτη,
ενοικιαζόμενο σπίτι
κι οι τέσσερις τοίχοι
ακόμα που σπάω.
Μια σχέση που λείπει
μα υπάρχουν οι φίλοι
και όταν ξεφεύγω
μου ρίχνουν σκαμπίλι
Και να ‘μαι εδώ στην ίδια ιδέα
στην ίδια δουλέιά που κρατάει ως αργά

Έτσι οι μέρες περνούν
τα χρόνια κυλάνε,
στους ίδιους ρυθμούς.
Όλα πια μεταφράζονται σε αριθμούς.
Μα κάπου κρύβεται η αγάπη,
και εσύ την ακούς…»





Happy Birthday, Sis

20 01 2011

Η αδερφή μου σήμερα θα γινόταν 17 χρονών.

Θυμάμαι στα δικά μου τελευταία γενέθλια που ήταν κοντά μου, είχε έρθει το πρωί στο δωμάτιό μου και με είχε ξυπνήσει. Εκείνη ήταν 8,5 στα 9 και εγώ έκλεινα τα 16 ή 17 – δε θυμάμαι πια. Αυτό όμως που θυμάμαι, είναι πως με είχε φιλήσει και μου είχε πει «χρόνια πολλά». Είχε περασμένο ένα ροζ, ψάθινο, παιδικό πορτοφολάκι στον ώμο της και θυμάμαι πως την είχα κοροϊδέψει ότι ετοιμάζεται να πάει για καφέ. Εκείνη αμέσως αφού ξύπνησα και ανασηκώθηκα στο κρεβάτι, άνοιξε το πορτοφόλι της και έβγαλε από μέσα μερικά χρήματα και μου τα έδωσε. Μου είχε πει «αυτό είναι το δώρο μου, να πάρεις κάτι ωραίο».

Αν ήταν εδώ, απόψε θα βγαίναμε για να το γιορτάσουμε. Θα ήταν η ψυχή της παρέας. Θα χόρευε, θα πίναμε, θα γελάγαμε, θα προσβάλαμε ο ένας τον άλλο, θα σχολιάζαμε τα πάντα γύρω μας και… στο τέλος της βραδιάς θα κουβαλάγαμε ο ένας τον άλλο σπίτι και όταν η μητέρα μας θα ξύπναγε από τη φασαρία που θα κάναμε μπαίνοντας στο σπίτι χαράματα, θα μας ρώταγε πώς περάσαμε, θα μας υπενθύμιζε να προσέχουμε τι πίνουμε και θα έπεφτε για να συνεχίσει τον ύπνο της, ήσυχη πως ο κόσμος μας είναι στη θέση του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »