Christmas Card

26 12 2010

Dear συνάνθρωπε,

Μια και διανύουμε holy days, θα ήθελα να σε παρακαλέσω κάτι.

Μπορώ ίσως να κατανοήσω το γεγονός πως (ελπίζω) πραγματικά θέλεις να με νιώσεις. Αλλά δε με νιώθεις γι’αυτό…how about you stop trying?

Σταμάτα να μου φαίρεσαι σαν την καλή σου πράξη για τη χρονιά – δε σε έχω ανάγκη.

Μερικές φορές νιώθω σαν την παραλία στη διαφήμιση «όχι πια πλαστικά, σε θάλασσες και ακτές». Απλά επειδή είναι «η εποχή της αγάπης» δε σημαίνει πως έχω ανάγκη και εγώ να μου εκφράσεις ότι νιώθεις την κατάστασή μου – γιατί δεν τη νιώθεις.

Σταμάτα λοιπόν να μου λες για τη γιαγιά σου που έχασες πριν χρόνια, για το σκύλο σου που ψόφησε ανήμερα Χριστούγεννα όταν ήσουν στο στρατό και για τα παιδιά σου που τους έχει «στοιχίσει» η δική μου απώλεια. Γιατί αυτά είναι δικά σου προβλήμα και δε θέλω να μου τα παραλληλίζεις με το δικό μου.

Γιατί αν και – θέλω να πιστεύω, από την καρδιά σου – θέλεις να μου υπενθυμίσεις πως «δεν είμαι μόνος μου», το μόνο που καταφέρνουν τα λόγια σου είναι να μου θυμίζουν για ακόμα μια φορά πως είμαι μόνος μου – πως ότι έχασα δε θα ξαναγυρίσει πίσω και πως πρέπει να συνεχίσω όπως μπορώ – και αυτό δε με βοηθάει.

Και δε σε κατηγορώ που δε με «νιώθεις». Γιατί να σε κατηγορήσω άλλωστε; Ούτε και εγώ σε «νιώθω».

Όλοι ζούμε τις δικές μας fucked up ζωές και κανείς μας δε μπορεί – και δε χρειάζεται – να ζήσει και τη δική μου για χατήρι μου. Δε ζήτησα ποτέ τίποτα τέτοιο και σε παρακαλώ, σταμάτα να προσπαθείς να προσφέρεις κάτι που δε θέλω να πάρω.

Ο κόσμος δεν επιβιώνει με πολλαπλές τραγωδίες άκυρων ανθρώπων στην πλάτη του, γι’αυτό σταμάτα να προσπαθείς να με πείσεις πως κουβαλάς το βάρος μου για εμένα. Γιατί το κουβαλάω μόνος μου και δε σου ζήτησα ποτέ τη γαμημένη βοήθειά σου.

I’m not your fucking charity case and I don’t give a fuck how YOU feel about what happened to ME.

Γι’αυτό, αυτά τα Χριστούγεννα, ας μη χαρίσουμε συμπόνοια σε αυτούς που ΔΕΝ το έχουν ανάγκη.

Ας το βουλώσουμε και ας τους αφήσουμε να το διαχειριστούν με τον καλύτερο τρόπο που ξέρουν και μπορούν.

Απλά επειδή εσύ παλεύεις με το messiah complex σου και γουστάρεις να το παίζεις Μητέρα Τερέζα, γιατί εγώ πρέπει να δέχομαι τις μαλακίες που έχεις να πεις χαμογελαστά και να λέω ευχαριστώ;;

Have a merry fuckin’ Christmas and a less pretentious New Year

…and thanks for ruining my after-Christmas buzz. Assholes.

 

Advertisements

Ενέργειες

Information

5 Σχόλια

26 12 2010
kat.

χα! εισαι φανταστικός!
από τον τίτλο του ποστ σου που αναγράφεται στις ενημερώσεις μου, άλλο περίμενα να διαβάσω και τελικά άλλο διάβασα.
δεν πειράζει!
το θέμα είναι πως εσύ αυτό που ήθελες το έβγαλες από μέσα σου. και αυτό είναι σπουδαίο!

να έχεις όμορφες στιγμές τις φετινές γιορτές! ή τουλάχιστον να ζήσεις αυτά που εσύ επιθυμείς!

καλη χρονιά!!!!!!

υγ. πάντα μου άρεσαν τα κείμενα σου! 🙂

26 12 2010
Nam3l3ss

:p
Αυτό είναι ένα από τα χαρίσματά μου: άλλο λέω και άλλο εννοώ :p
Σε ευχαριστώ για την ευχή.
Μερικές φορές σου εύχονται όλοι αυτό που θα ήθελαν εκείνοι. Και είναι απόλυτη μαλακία. Αν το καλοσκεφτείς, όλοι μας θέλουμε κάτι διαφορετικό. Αντί λοιπόν να εύχεσαι τα κλασικά γιατί να μην ευχηθείς σε κάποιον να ζήσει όσα επιθυμεί;;;

Thanks για το σχόλιο 😉

26 12 2010
Ρ.Α

Χαχα!
Έχεις σκεφτεί όμως ότι ίσως, μέσα απο αυτά που λένε σε σένα, σε μένα, στο καθένα απο μας να προσπαθούν και οι ίδιοι, να πιστέψουν στο παραμύθι που μας λένε απο μικρά. Ότι » η ζωή είναι ωραία και πρέπει να περάσεις απο χιλιάδες δυστυχίες για να δεις την ευτυχία».
Πολλές φορές λέμε πράγματα όχι τόσο για να βοηθήσουμε τους άλλους αλλά για να ακούσουμε αυτά που δεν μπορούμε να πούμε στους ίδιους μας τους εαυτούς.

26 12 2010
Nam3l3ss

Υποθέτω πως μπορεί.
Αυτό όμως δεν τους δικαιολογεί.
Αυτό το κάνει χειρότερο.
Το να χρησιμοποιούν τη δική μου φάση, για να βοηθήσουν τους εαυτούς τους να καταλάβουν κάτι που είναι ανίκανοι να καταλάβουν αλλιώς, δεν αποτελεί για εμένα προσωπικά κανένα ελαφρυντικό.
Και δεν είναι ότι δεν τους πιστεύω – αλήθεια πιστεύω πως μπορεί και να θέλουν όντως να με «νιώσουν» – αλλά ποιός στο διάολο τους το ζήτησε;;

Αγάπη, στοργή ή κατανόηση δεν είναι για εμένα να μπορείς να μπεις στη θέση μου και να «νιώσεις» τον πόνο μου – γιατί δεν μπορείς, όπως δε
μπορώ και εγώ να μπω στη δική σου θέση και να νιώσω το δικό σου πόνο.

Μερικές φορές, πρέπει απλά να το βουλώνουμε και να αφήνουμε τους άλλους να αντιμετωπίζουν the shit που καλούνται να αντιμετωπίσουν στο δικό τους πετσί και απλά να προσπαθούμε να ακούμε περισσότερο και να μη μιλάμε εκεί που δε χρειάζεται.

28 12 2010
...

δεν ξέρω για σένα αλλά εγώ σ αυτά τα χριστούγεννα έχασα ότι πολυτιμότερο είχα.Αλλά ευτυχώς είχα τους δικούς μου ανθρώπους πάντα δίπλα μου και τα πράγματα έγινα έστω και λίγο καλύτερα..
Με το καλο το νέο έτος πια..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: