Χωρίς Οξυγόνο

24 02 2010

Λένε πως η ζωή είναι μια ατέλειωτη ειρωνεία και πως τα καλύτερα πράγματα, αυτά που ξοδεύεις ατέλειωτες ώρες υπεραναλύοντας στο φτωχό σου κεφάλι και τα βρίσκεις πάντα σε έλλειμα, είναι αυτά που θα έρθουν να σε βρούνε όταν τα περιμένεις λιγότερο, δυο λεπτά αφού χάσεις κάθε ελπίδα πως θα τα βρεις ποτέ.

Και πιστεύω πως…τελικά έχουν δίκιο.

Και δεν έχει σημασία αν εσύ είσαι έτοιμος, αν μόλις βγήκες από μια σχέση νομίζωντας πως θα χρειαστείς χρόνο για να το ξεπεράσεις, γιατί αν η ζωή γουστάρει θα σου χέσει κανονικά τις κλειδωμένες πόρτες και θα μπει από τα παράθυρα, με ορμή και αδιαφορία. Δεν επιλέγεις, σε επιλέγει.

Το μοναδικό πράγμα που έμαθα στις 2,5 δεκαετίες ζωής μου είναι πως όποιος τα έβαλε με την ζωή, δεν βγήκε ποτέ νικητής. Έκανε, κάνει και θα κάνει πάντα αυτό που εκείνη γουστάρει.

Αλλά ξέρεις και κάτι;

Η ελευθερία επιλογών είναι υπερεκτιμημένο αγαθό, παραφουσκωμένο σα μπαλόνι σε παιδικό πάρτυ, από θεολογικές συγκρίσεις και από ηρωικοτραγικούς πολέμους που το χρησιμοποίησαν σα σημαία για να κερδίσουν έδαφος σε θέματα που δεν έχουν ούτε την παραμικρή ίντσα κοινού τόπου με την έννοια της ελεύθερης βούλησης.

Μερικές φορές, είναι καλό να αποφασίζει κάποιος άλλος για σένα. Πόσο μάλλον η ίδια η ζωή.

Οι άνθρωποι, στο 90% των περιπτώσεων, δεν έχουν την εξυπνάδα, τη διορατικότητα ή το κουράγιο να δουν τι είναι πραγματικά καλό για εκείνους, Αλλά ακόμα και στις μικρές αναλαμπές εξυπνάδας τους, τις περισσότερες φορές δεν έχουν τη δύναμη να κάνουν ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Ή άλλοτε πάλι, έχουν και την εξυπνάδα και τη δύναμη, αλλά τους λείπει ο καταλύτης: η παντελής έλλειψη ηθικών φραγμών – μια «αρετή» που διακρίνει τη ζωή, που κάποιες φορές σου φέρεται σαν ώμος για να ακουμπήσεις και άλλες σαν χαιρέκακη σκύλα.

Οπότε, ασε τη ζωή να επιλέξει. Εκείνη ξέρει καλύτερα. Έτσι κι αλλιώς, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, στο τέλος θα περάσει το δικό της. Γιατί πρέπει πάντα να κάνεις πόλεμο μαζί της; Δεν είναι πιο εύκολο, για μια φορά, να ρίξεις τα όπλα σου στο έδαφος και να σταματήσεις να πηγαίνεις κόντρα;

Και αν το καλοσκεφτείς κιόλας, ποτέ δεν επιλέγεις πραγματικά τίποτα. Δεν επιλέγεις το πού, το πότε και το γιατί. Αν είσαι τυχερός μπορείς να ελέγξεις μονάχα το πως. Αλλά, και πάλι, όχι πάντα.

Η ζωή ξέρει τρόπους να επιβιώνει ακόμα και χωρίς οξύγονο, κάτω από χειμωνιάτικους παγετούς και σε σημεία που δε βλέπει ο ήλιος. Εσύ πάλι, όχι.

Γιατί άλλωστε νομίζεις πως υπήρχε πριν από εσένα και θα συνεχίσει να υπάρχει όταν και εσύ θα είσαι μια μακρινή πλέον ανάμνηση;;

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: