Eρωτικό

8 05 2009

Ε.,

Υπάρχουν πράγματα σε αυτή τη ζωή που περνάς χρόνια ολόκληρα χωρίς να πεις, να νιώσεις, να αγγίξεις.Ξεχασμένα συναισθήματα, πρωτόγνωρα συναισθήματα, συναισθήματα που κρύβεις και άλλα που μισείς να νιώθεις.Το ξέρω πως θα σε τρομάξω λέγοντάς το δυνατά, αλλά μαζί σου όλα αυτά είναι πραγματικότητα.

Ίσως γι’αυτό να μην ξέρω αν σ’αγαπώ ή απλά σε μισώ με διαφορετικό τρόπο από τον υπόλοιπο κόσμο.

Δεν είναι λίγο να βρίσκεις την τρύπα στους τοίχους που σηκώνω, να μπαίνεις κρυφά από εκεί στο δικό μου δωμάτιο σε αυτόν τον κόσμο και να γίνεσαι κομμάτι του, συστατικό της ύπαρξής του.Τόσα χρόνια φτιάχνω μπλόκα και μπαλώνω τρύπες. Κρύβομαι από τον κόσμο και μετά το μετανιώνω. Αλλά όπως δεν έχω τη δύναμη να πάω μπροστά έτσι δεν έχω τη δύναμη να κάνω και πίσω. Να δώσω μία και να ρίξω όλα τα τείχη.

Με κάνεις να ξεχνιέμαι. Δε σκέφτομαι ότι μια μέρα και εσύ θα με πληγώσεις, γιατί πιο πολύ πληγώνω εγώ τον εαυτό μου όταν με κοιτάζω στον καθρέφτη και αναρωτιέμαι ποιός είμαι. Μαζί σου, νιώθω ασφαλής και αυτή είναι η μεγαλύτερη ανασφάλειά μου. Θέλω να είμαι αυτάρκης. Να μη χρειάζομαι ανθρώπους γύρω μου για να νιώθω καλά. Θέλω να ξέρω πως (ότ)αν ξανάρθει η ώρα να μείνω μόνος μου, δε θα έχω εθιστεί στη δική σου παρουσία. Και η δική σου παρουσία, είναι το πιο εθιστικό και βαρύ ναρκωτικό.

Σε κοιτάζω όταν κοιμάσαι, ξέρεις.

Όχι πάντα, γιατί είμαι εγωιστής και δεν μπορώ να δεχτώ πως η θέα σου και μόνο, μου ξυπνάει μέσα μου συναισθήματα που νόμιζα πως είχα ξεφορτωθεί από καιρό, ωστόσο κάποιες βραδιές, όταν ξυπνήσω και ανάψω τσιγάρο, κάθομαι και χαζεύω το γυμνό σου κορμί ανάμεσα στα σκεπάσματα. Κοιτάζω το στήθος, το πρόσωπο, το σώμα σου και νιώθω τόσο παράξενα.

Δεν ξέρω ειλικρινά αν ήλπιζα πάντα να έρθεις ή αν ευχόμουνα κρυφά να μην μπεις ποτέ στη ζωή μου.

Κάνω όνειρα μαζί σου, δεν είναι γελοίο;

Είμαι ένας άνθρωπος που πιστεύει σχεδόν θρησκευτικά στη φράση «δεν μπορείς να φωτογραφίσεις τη στιγμή, γιατί έχει ήδη χαθεί». Με εσένα όμως κάνω όνειρα και για πρώτη φορά δε με νοιάζει αν όλα πάνε στραβά.

(Εντάξει, αυτό είναι ψέμα -και ίσως και το χειρότερο απ’ όλα. Με νοιάζει πιο πολύ απ’ ότι φανταζόμουν)

Όταν μου είπες «σ’αγαπώ» ένιωσα τον κόσμο να αλλάζει γύρω μου. Το ξέρω πως δεν πίστευες πως θα στο πω – όπως άλλωστε και έγινε – και πως δεν το είπες για να το ακούσεις και εσύ, αλλά θέλω να ξέρεις ότι ήθελα να το πω. Το μυαλό μου μιλάει και οδηγεί, η καρδιά μου όμως άλλα γυρεύει.

Στον κόσμο αυτόν λίγα είναι τα πράγματα που έχουν πραγματικά αξία. Και ίσως τελικά να φοβάμαι να παραδεχτώ το πιο απλό, το πιο βασικό και ξεκάθαρο πράγμα στον κόσμο. Πως, τελικά, είμαστε μονάχα αυτό που είμαστε και ούτε μια ίντσα παραπάνω: ούτε αυτό που ονειρευόμαστε να ήμασταν, ούτε αυτό που προσπαθούμε χρόνια να πείσουμε τους άλλους πως είμαστε, ούτε αυτό που θα ήθελαν οι άλλοι να είμαστε.

Είσαι η μόνη που με κάνει να αισθάνομαι έτσι. Αλήθεια. Και μόνο η λέξη «αισθάνομαι» με τρομάζει.

Είμαστε πολύ μικροί, το ξέρεις; Είμαστε πολύ μικροί και πολύ προσωρινοί για να μην ζούμε το όνειρό μας. Και εγώ μαζί σου ζω αυτό που δεν είχα τολμήσει να ονειρευτώ – όσο τρομακτικό και αν ηχεί, κυρίως, στα δικά μου αυτιά.

Και αυτό που με τρομάζει πιο πολύ απ’ όλα είναι το πόσο ρεαλιστή και πραγματιστή κατάφερα να κάνω ένα παιδί που ζούσε με χιλιάδες όνειρα: εμένα. Και πως σκέφτομαι ακόμα και αυτές τις στιγμές που είμαστε μαζί πως όταν αυτό τελειώσει, η ζωή θα συνεχιστεί και πάλι κανονικά. Πως θα είναι σαν τίποτα να μην άρχισε και τίποτα να μην τελείωσε ποτέ.

Αλήθεια, σε αυτόν τον σύντομο περίπατο που λέμε ζωή, μαθαίνουμε άραγε ποτέ αν ο μόνος λόγος που οι άνθρωποι υψώνουν τείχη, φτιάχνουν εμπόδια και μπαζώνουν τρύπες είναι γιατί περιμένουν έναν άνθρωπο να έρθει και να τα γκρεμίσει όλα;;

———————————————-

Earlimart – Before It Gets Better (So don’t leave soon/ Don’t leave this room/ We’ll be on top of the moon/ But until then/ It’s a bloodbath…)

Rufus Wainwright – Across The Universe (Limitless undying love/ which shines around me/ like a million suns/ and calls me on and on/ across the universe… )

The Last Shadow Puppets – My Mistakes Were Made For You (About as subtle as an earthquake I know/ My mistakes were made for you…)

Advertisements