Ο Γενικός

27 02 2009

Είναι πολύ παράξενο πράγμα η μνήμη.

Σήμερα στο λεωφορείο ξαφνικά θυμήθηκα κάτι που…ποιά είναι η σωστή λέξη – σίγουρα όχι ξεχάσει… είχα βάλει σε ένα μικρό ντουλαπάκι στην άκρη του μυαλού μου. Ένα μικρό πραγματάκι που, λειτουργώντας ως domino, μου θύμισε άλλο ένα, και άλλο ένα και άλλο ένα μέχρι που το λεωφορείο ήταν ασφυκτικά γεμάτο (και ας ήταν άδειες οι μισές θέσεις) και αποπνυκτικά ζεστό (και ας έκανε απίστευτο κρύο).

Δεν είναι αστείο πράγμα η μνήμη;

Κάτι τέτοιες στιγμές σκέφτομαι πως ίσως και να υπάρχει Θεός – όχι απαραίτητα ο γνωστός, αλλά κάποιος τέλος πάντων που μας κοιτάει από ψηλά και ώρες-ώρες αποφασίζει να παίξει μαζί μας. Και αυτό γιατί ο άνθρωπος δε θα μπορούσε ποτέ να δημιουργήσει ποτέ ένα τόσο καλό σύστημα ασφαλείας όπως είναι η μνήμη.

Τι παράξενο πράγμα αλήθεια…

Σαν την άσφαλεια στο γενικό: μια ξαφνική αύξηση της τάσης και η ασφάλεια πέφτει για να μην καούν τα πάντα.

Έτσι είναι και η μνήμη. Πέφτει η ασφάλεια, για να μην καείς ο ίδιος.

Γιατί μερικά πράγματα στη ζωή μπορείς, με τον καιρό, να τα ξεχάσεις.

Άλλα μπορείς με να μάθεις να ζεις μαζί τους.

Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα – συνήθως μικρά, συνήθως το δέντρο μπροστά στο δάσος – που απλά δε θα σβηστούν ποτέ από τη μνήμη σου και δε θα μάθεις ποτέ να ζεις με τη θύμησή τους. Για αυτά θα πέφτει πάντα ο γενικός, θα κλείνει τα πάντα και θα τα ξαναβρίσκεις τις πιο ακατάλληλες, τις πιο άσχετες στιγμές. Σαν  πουλιά που ξεφεύγουν από το σμήνος.

Και εσύ κάθε φορά που θα τα θυμάσαι αυτά, θα συνειδητοποιείς πως όσα λες στον κόσμο – όσα λες και πολύ θα ήθελες να είναι απλά ψέματα, όσα λες και πολύ θα ήθελες να τα λες γιατί αισθάνεσαι πως κάπως έτσι θα έπρεπε να νιώθεις, κάτι τέτοιο θα περίμεναν και θα ήθελαν να ακούσουν οι γύρω – είναι δυστυχώς πέρα για πέρα αληθινά.

Και μετά θα σκέφτεσαι τα ψέματα που λες στους άλλους για αγάπες, ερωτες και ζωή που θα’ρθει.

Και για τα όνειρα που δήθεν κάνεις και για τις γιορτές που τάχα περιμένεις

Όταν ο γενικός ανέβει ξανά, τίποτα μα τίποτα δε θα λειτουργεί όπως παλιά.

Advertisements

Ενέργειες

Information

3 Σχόλια

28 02 2009
InnerSilence

Μου θύμισες την ταινία Eternal Sunshine of the Spotless Mind …
Αυτό,

[]

θα μου μείνει στο μυαλό απο όλο το ποστ σου νομίζω..
καλησπέρες! 🙂

3 03 2009
bereniki

σαν μηχανή νιώθω τα τελευταία χρόνια… σα να ανέβασα το γενικό με το ζόρι, και να λειτουργώ στο φουλ απλά λόγω ρύθμισης…. μηχανικά…
τίποτα δεν είναι όπως παλιά
φιλιά

6 03 2009
Balidor

Ρε, περίεργο πράμα η μνήμη τελικά!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: