Άγονες Γραμμές

28 07 2008

Ξέρετε ποια είναι η πιο δύσκολη στιγμή στην πραγματοποίηση μιας μεγάλης επιθυμίας;;

Οι λίγοι μήνες πριν αρχίσει να μπαίνει σε εφαρμογή. Ο χρόνος που κυλά βασανιστικά αργά μέχρι να έρθει η ώρα να αρχίσουν οι προετοιμασίες για αυτήν, τα πρώτα βήματα, οι πρώτες δυσκολίες, τα πρώτα «που μπλέκω» και τα πρώτα «είναι δύσκολα, αλλά επιτέλους συμβαίνει».

Από Οκτώβρη μετακομίζω.

Και δε βλέπω την ώρα.

Νιώθω σα να στέκομαι στην άκρη της αποβάθρας και να περιμένω το τελευταίο πλοίο για άγονη γραμμή. Το βλέπω να έρχεται από μακριά, στο βάθος κάτι ξεχωρίζει. Φαίνεται ο καπνός και το κατάστρωμα. Και έστω και αν αργεί ακόμα η επιβίβαση, νιώθω σα να έχει ήδη δέσει στο λιμάνι, να έχει ήδη ρίξει την μπουκαπόρτα και εγώ να είμαι με το ένα πόδι μέσα.

Λένε πως η προσμονή για κάτι που επιθυμείς πολύ, είναι το καλύτερο κομμάτι της όλης επιθυμίας.

Μόλις μπεις στο πλοίο, αρχίζεις να βλέπεις τη βρωμιά στο κατάστρωμα και τη φουρτούνα στα ανοιχτά, αλλά δεν τα πολυπροσέχεις, γιατί μπορεί να μην είναι οι τέλειες συνθήκες για ταξίδι, αλλά εσύ δεν είσαι εκεί για το μέσο: είσαι εκεί για τον προορισμό. Και όσο νιώθεις τον αυγουστιάτικο αέρα να σου χτυπά το μέτωπο μανιασμένος, εσύ απλά κοιτάς τη θάλασσα και αναρωτιέσαι  που τελειώνει εκείνη και που ξεκινά ο ουρανός.

Οι μήνες κυλούν αργά, μέρα τη μέρα και ώρα την ώρα, φτιάχνω σχέδια και χτίζω σχεδίες. Ζυγίζω τα θετικά και τα αρνητικά (γιατι στο ζώδιο είμαι Ζυγός – and that’s what we do :p) και μετράω τη μοναξιά του φθινοπώρου που πλησιάζει (γιατί σα χαρακτήρας είμαι Μονός – and that’s what we do).

Νιώθω σαν παιδί που του τάξανε γλυκό μετά το φαγητό, σαν ερωτευμένος που δε βλέπει την ώρα να πέσει για ύπνο και να δει στα όνειρά του εκείνη που επιθυμεί η καρδιά του.

Είναι γλυκια η προσμονή αλλά ώρες ώρες είναι και πικρή. Γιατί όσο περιμένεις νιώθεις πως θα έπρεπε να κάνεις κάτι άλλο – περιμένεις το πλοίο και αναρωτιέσαι: έκλεισα το γενικό; κλείδωσα τα παράθυρα;

Τα πήρα όλα;

Και μετά καταλαβαίνεις πως ναι, τα πήρες όλα. Όχι γιατί τα μάζεψες αλλά γιατί τα πιο σημαντικά πράγματα μαζεύονται μόνα τους και κλειδαμπαρώνονται σε καρδιά και μυαλό. Το πλοίο θα σε πάρει από δω, ναι, αλλά τα μπαγκάζια σου – τα πραγματικά βαριά μπαγκάζια που δε θα ήθελες πια να κουβαλάς μαζί σου – δεν είναι στα χέρια αλλά στην ψυχή.

Και αυτά, δεν υπάρχει πλοίο αρκετά μεγάλο για να τα χωρέσει και διαμέρισμα αρκετά μικρό για να μη τα δεχτεί.

Οι αναμνήσεις είναι φαντάσματα που τριγυρνάνε για πάντα στους διαδρόμους σου.

Όποιοι και όπου και αν είναι αυτοί…

—————————————

Music for the ships sailing

Portishead – Roads ( Oh, can’t anybody see/We’ve got a war to fight/Never found our way/Regardless of what they say… )

Editors – Fall ( I wanted to see/I wanted to see/I wanted to see this for myself… )

Advertisements

Ενέργειες

Information

7 Σχόλια

28 07 2008
lena_zip

Ένιωσα στεναχώρια. Είμαι κι εγώ σε φάση αναμονής. Όπως ακριβώς την περιγράφεις. Περιμένω να περάσει ο μήνας. Να πάω στο λιμάνι. Να ξέρω ότι τα έχω πάρει όλα μαζί μου. Είναι κάτι πιο απλό από το δικό σου. Είναι οι διακοπές μου με τον φίλο μου. Αλλά διαβάζοντας αυτά που γράφεις συνειδητοποίησα ότι είναι σημαδιακές. Το ότι με άφησε ο πατέρας μου να πάω (ενώ πέρυσι όχι) δείχνει ότι αποδέχεται το γεγονός ότι μεγάλωσα, ότι είμαι γυναίκα, ότι ανήκω σε κάποιον άλλο εκτός από τον μπαμπά μου, ότι κατάλαβε ότι δεν είμαι πια το κοριτσάκι του. Και κυρίως δείχνει ότι εμπιστεύεται την επιλογή στο συγκεκριμένο άτομο κι ας μην τον ξέρει. Να γιατί τις τελευταίες μέρες δε θέλω να συζητάω για τις διακοπές και γιατί δυσκολεύομαι να του ανοίξω κουβέντα για το πού έκλεισα και για πότε.

Μάλλον είπα πολλά. Πολλά που δεν σε αφορούν άμεσα (ίσως ούτε και έμεσα) αλλά ένιωσα την ανάγκη διαβάζοντας το κείμενό σου να τα πω. Συγγνώμη αν σε κούρασα.

28 07 2008
Nam3l3ss

Δε με κούρασες καθόλου, να μην το ξαναπείς αυτό.

Άλλωστε λέμε τα ίδια πράγματα. Απλά είμαστε σε διαφορετικά λιμάνια.
Χαίρομαι που έρχεται το πλοίο σου 🙂

Να θυμάσαι μονάχα πως οι γονείς ποτέ δε συνειδητοποιούν ότι μεγαλώσαμε. Απλά μερικές φορές κάνουν πως το καταλαβαίνουν γιατί νώθουν πως έχουν αρχίσει να τεντώνουν τα σκοινιά και φοβούνται πως θα αντιδράσουμε σαν ακριβώς αυτό που πιστεύουν ότι είμαστε ακόμα: παιδιά.

29 07 2008
bereniki

ki egw metakomoisa fetos…
einai apisteutes oi prwtes wres pou pernas monos sou sto kainourio meros…
thimamai mexri k tin prwti stagona nerou pou katapia 🙂
kalo taksidi 😉
mou leipses ton teleutaio kairo :*
*****

29 07 2008
lena_zip

Ευχαριστώ για τα λόγια σου. Μήπως βλέπεις κι εσύ τον εφιάλτη που βλέπω κι εγώ; Βλέπω ότι μια ώρα πριν την αναχώρηση του πλοίου δεν έχω ετοιμάσει βαλίτσα, όλα τα ρούχα μου είναι άπλυτα και στο τέλος δεν προλαβαίνω να βγω καν από το σπίτι γιατί έχει περάσει η ώρα.

29 07 2008
Nam3l3ss

@ bereniki: Το καταλαβαίνεις βέβαια ότι με αυτά που λες όχι μόνο δε με βοηθάς αλλά με κάνεις να θέλω να βρω το χάπι που θα με ρίξει σε νάρκη μέχρι τη μέρα της μετακόμισης, έτσι;;;
Χα χα χα

Thanks Βερενικάκι. Και εσείς μου λείπετε συνεχώς.

@ lena_zip: Βλέπω τους δικούς μου εφιάλτες. Να φτάνω στην πηγή και να μην πίνω νερό, ή ακόμα χειρότερα, να φτάνω στην πηγή, να πίνω νερό και να μην είναι τελικά τόσο δροσερό όσο φαινόταν από μακριά.

🙂

2 08 2008
bereniki

pies to!
i’ll wake you up when september ends 🙂
…alla kai pali, an se kserw estw k elaxista, ligo kairo meta ti metakomisi tha nostalgeis autes tis uperoxes teleutaies stigmes prosmonis k anamonis… den einai yperoxes???????
:*

2 08 2008
Nam3l3ss

Χα χα χα!
Ναι, το ξέρω πως θα το κάνω. Είμαι χαρακτήρας που γουστάρει να νοσταλγεί. Αρρώστια και αυτή, ε; Να έχεις αυτό που ήθελες και να σου λείπει το συναίσθημα της προσμονής.

Υπέροχες και αγχωτικές, is what they are. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: