No Alarms & No Surprises, Please (?)

30 09 2007

Ένα τραγούδι έχει κολλήσει στο κεφάλι μου τις τελευταίες μέρες. Μερικοί στίχοι και μια μελωδία έχουν γεμίσει τους τοίχους του μυαλού μου και δεν λέει με τίποτα να με αφήσει σε ησυχία. Το σιγοτραγουδώ όταν κανείς δεν ακούει και σφυράω στο ρυθμό του στις βραδινές διαδρομές του ηλεκτρικού που με επαναφέρουν στη βάση μου.

Δεν ξέρω τι φταίει. Το φθινόπωρο (αλλά που στο καλό είναι και αυτό;) ; Η μελαγχολία του καιρού που περνάει; Το φόρτο της εξεταστικής; Η δουλειά; Τα προσωπικά ζητήματα που ζητάνε λύσεις σε προβλήματα που δεν ξέρω καν πως να πλησιάσω;

Σήμερα λοιπόν, θα μιλήσω για τη ζωή χωρίς εκπλήξεις. Μια ζωή που δεν αλλάζει από μέρα σε μέρα και που μπορείς να δεις τη συνέχειά της σαν σαπουνόπερα: κάθε φορά τα ίδια λόγια και οι ίδιες σκέψεις με διαφορετικά πρόσωπα και σε διαφορετικούς χώρους.

Γιατί βαλτώνει η ανθρώπινη ζωή; Πόσο δύσκολο είναι να πας μπροστά και πόσα χιλιόμετρα απέχει η συνειδητοποίηση του πόσο κολλημένος στη λάσπη είσαι από το ένα βήμα έξω από αυτήν;

Τελικά μια ζωή χωρίς εκπλήξεις (ευχάριστες, δυσάρεστες, αδιάφορες, δεν έχει σημασία) είναι μια ζωή ευτυχισμένη ή μια ζωή χωρίς ουσία; Ίσως η αλήθεια της ζωής να κρύβεται σε αυτά που δεν έχουν έρθει και ίσως τελικά οι πιο ευχάριστες εκπλήξεις να έρχονται μονάχα όταν τις περιμένεις λιγότερο.

Γεμίζεις τη ζωή σου με φώτα, με ήχους και ανθρώπους ελπίζοντας πως κάποια στιγμή θα ξεκολλήσεις από το τώρα.

Ξάπλωσα στο πάτωμα εχθες το βράδυ. Έκλεισα τα μάτια και περίμενα η σιωπή να με ηρεμήσει. Γέλασα σιγά όταν συνειδητοποίησα πόσο μοιάζει η ζωή μου – η ζωή πολλών εξ ημών – με αυτή μου τη στάση: ξαπλωμένος στο πάτωμα να μετράω ρωγμές και ξεφλουδίσματα στους τοίχους με τον ήχο των αυτοκινήτων στα αυτιά μου, να περνάνε απ’έξω, με τα φώτα τους αναμμένα, σκορπίζοντας το φως τους στα κλειστά παντζούρια, σχηματίζοντας φωτεινά σχήματα που κινούνται γοργά ανάμεσα στους τέσσερις τοίχους της ζωής μου. Και ένοιωσα πως, για πρώτη φορά, επιστρέφω στη φυσική μου θέση.

No alarms…

Περιορισμένοι ήχοι. Ένα γέλιο από την απέναντι πολυκατοικία, ο ήχος του κάδου που κλείνει, ένας σκύλος που γαβγίζει στο φεγγάρι κάποιος που κλείνει το παράθυρο μέχρι το επόμενο πρωί, μέχρι να το ξανακλείσει το επόμενο βράδυ, για να το ξανανοίξει το επόμενο πρωί…

…and no surprises

Τίποτα δεν αλλάζει σ’ αυτά τα μέρη. Ο κόσμος γυρίζει πάντα προς την ίδια κατεύθυνση. Ο καφές φτιάχνεται πάντα το πρωί, πίνεται γρήγορα (γιατί ο χρόνος είναι χρήμα) και το ποτήρι μένει άπλυτο μέχρι το μεσημέρι. Ο ήλιος βγαίνει πάντα το πρωί και οι Κυριακές μυρίζουν πάντα λιβάνι και κυριακάτικη εφημερίδα.

Ξαπλωμένος στο πάτωμα, με το κρύο ξύλο να ακουμπάει την πλάτη μου σκέφτομαι, ονειρεύομαι και φαντασιώνομαι την Αλλαγή. Κλείνω τα μάτια για να μη δραπετεύσει η ελπίδα και βρίζω δυνατά αυτόν που την ανακάλυψε…

Πόσο πιο ελεύθεροι θα ήταν οι άνθρωποι άραγε, αν δεν υπήρχε η ελπίδα;

Η ελπίδα σε πάει μπροστά αλλά σε κρατάει και αλυσοδεμένο πίσω. Σε βοηθάει να περάσεις μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, μια κουραστική μέρα στη σχολη, έναν πικρό χωρισμό μονάχα με την κούφια υπόσχεση πως όλα θα πάνε καλά… Δεν είναι αστείο πως στην εποχή των χρονοδιαγραμμάτων, των deadlines και των επιτρεπόμενων και μη ορίων, η ελπίδα είναι η μόνη αναξιόπιστη μορφή μελλοντικού σχεδίου που δεν μπαίνει στα καλούπια που χτίσαμε; Δεν είναι τρελό πως κάτι τόσο παλιό, συνεχίζει ακόμα και σήμερα να μας γεμίζει όσο μας γέμιζε και χθες; Δεν είναι οδυνηρό το πόσο εξαρτημένοι είμαστε από κάτι που μπορεί να έρθει και μπορεί όχι, που μπορεί να γίνει και μπορεί όχι, που μπορεί να μας γεμίσει ή να μας αδειάσει;

Γι’ αυτό θα μείνω και σήμερα ξαπλωμένος στο πάτωμα, βαλτωμένος στην καθημερινότητα με τις 24 ώρες που μοιάζουν πάντα λίγες, γεμάτος ελπίδα για τα φώτα που περνάνε σε διάφορα σχέδια από το ταβάνι. Γι’ αυτό απόψε θα γυρίσω πίσω στο χρόνο, σε μια εποχή που όλα αυτά φαίνονταν τρελά και που τα άγχη της καθημερινότητας ήταν απλά και οι ελπίδες για το αύριο φαίνονταν ρεαλιστικές και πραγματοποιήσιμες. Και όλα αυτά χωρίς να κουνηθώ από τη θέση μου. Χωρίς να σηκώσω την πλάτη μου από το ξύλινο πάτωμα.

I’ll take a quiet life….

Αν είμαι τυχερός θα δω το φως του ήλιου το πρωί να γεμίζει το δωμάτιο, θα ακούσω τον ήχο του παραθύρου που ανοίγει και θα σηκωθώ από το πάτωμα, για να πάρω τη θέση μου στον κύκλο της μέρας που αρχίζει δειλά.

…a handshake of carbon monoxide

———————————————–

Music to listen to while lying on the floor:

Radiohead – No Surprises

REM – Imitation of Life ( This lightning storm/ This tidal wave/ This avalanche, Im not afraid/ C’mon c’mon no one can see me cry… )

Gabrielle – Why ( I’ve given all I had to you/ nothing left to lose… )





Εκκλησία & Φιλανθρωπία: Βίοι Αβίωτοι

18 09 2007

Τα 2.688.340 καμμένα στρέμματα γης…

Οι 67 νεκροί που χάθηκαν, παλεύοντας τις φλόγες για να σώσουν τα σπίτια τους και τα σπίτια των συνανθρώπων τους…

Οι κάτοικοι της Πελοποννήσου που ήρθαν αντιμέτωποι με 137 πυρκαγιές καθώς και οι 7.130 πυροσβέστες αλλά και οι 3.000 στρατιώτες.

Οι 3.500 άστεγοι της Ηλείας…

…θα ήθελαν να ευχαριστήσουν θερμά την Εκκλησία της Ελλάδος για την τεράστια προσφορά των 500.000 ευρώ, ποσό το οποίο θα διατίθετο για αγορά (1) μίας εξοχικής κατοικίας στην Εκάλη ή τον Διόνυσο, στην οποία και θα αναπαυόταν ο αξιότιμος κ.κ. Χριστόδουλος και οι λοιποί Πατέρες στα διαλείμματα ανάμεσα στις αρπαχτές σε βαφτίσεις/γάμους/κηδείες και τις λαοσυνάξεις για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της χώρας μας (γιατί όσο να πεις, τα λάβαρα της επανάστασης είναι βαριά).

Η συνεισφορά αυτή της εκκλησίας έρχεται ως εξαιρετικός αρωγός σε ένα ευρύ φάσμα δράσεων, αφού επαρκεί για όλους και μένει και περίσσευμα για να χτίσουν οι πυρόπληκτοι και το εξοχικό των ονείρων τους στο εξωτικό Μπαλί – το οποίο μετά από κάποια χρόνια, φυσικά η φιλάνθρωπος Εκκλησία της Ελλάδος θα ζητήσει πίσω γιατί οι αγαθοεργίες και τα φιλάνθρωπα αισθήματα κρατάνε τόσο όσο χρειάζεται για να γίνουν πρώτο θέμα στις ειδήσεις των 8, ακούγοντας τις οποίες ο σύγχρονος homo philantropus θα μπορέσει εύκολα και χωρίς προσπάθεια να κορέσει την λατρεία του και την πίστη του σε εκείνους και το θεάρεστο έργο τους.

Στο σημείο αυτό να τονίσουμε πως οι παρακάτω εικόνες

 

αποτελούν προϊόντα οφθαλμαπάτης, αφού ο πλούτος που μπορεί (λανθασμένα!) να διακρίνετε σε αυτές αποτελεί ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ έκφραση της λαμπρότητας του Θεού ΚΑΙ ΟΧΙ υλικό πλούτο.

Στον επόμενο τηλεμαραθώνιο λοιπόν, ας αφιερώσουμε μια στιγμή και ας σκεφτούμε και λίγο την εκκλησία η οποία δυστυχώς δεν καταφέρνει να τα βγάλει πέρα οικονομικά και η οποία θεώρησε ότι το φιλανθρωπικό της πρόσωπο τιμάται στα 500.000 ευρώ, περίπου δηλαδή τα έσοδα ενός τριημέρου (χμμμ…ίσως και της πρώτης μέρας) της εικόνας «Αξιον Εστί» στην Αθήνα. Άλλωστε μια μεγαλύτερη συνεισφορά δε θα ήταν λογική: Όταν δεν πληρώνεις φόρο, γιατί να νοιάζεσαι για φοροελαφρύνσεις, σωστά;

Και πάλι…ένα μεγάλο ευχαριστώ.

ΥΓ: Ρίξτε μια ματιά και εδώ και υπολογίστε πόσο κοστίζει ο αφορολόγητος Θεός της Εκκλησίας της Ελλάδος, στις μέρες μας…





The Greek Elections Massacre: Καλοφάγωτο!

17 09 2007

Ξέρεις τι δε θέλω;

Δε θέλω για τέσσερα χρόνια να σε ακούσω να γκρινιάζει, να σε δω να αγανακτείς και να κατεβαίνεις στις πορείες (γιατί τάχα, αυτός είναι ο τρόπος να αλλάξεις τον κόσμο). Δε θέλω να σε ξαναπετύχω στις λαϊκές και στα μαγαζιά και να φωνάζεις για το πόσο ανέβηκαν οι τιμές και το πόσο χάλια πάει η οικονομία της χώρας μας. Και, καν’ το μου σα χάρη…στις επόμενες εκλογές, μην περιμένεις άλλες δεσμεύσεις και κυρίως μην καλλιεργείς ελπίδες. Όλα τα ίδια θα μείνουν και τώρα και τότε και αργότερα!

Κυρίως όμως θέλω να χαίρεσαι γιατί εσύ επέλεξες τη μοίρα σου – και άτυχος είναι αυτός που δεν επιλέγει τη μοίρα του, αλλά εκείνη αυτόν. Εσύ ντύθηκες με τα καλά σου, πήγες στο εκλογικό σου τμήμα και πέταξες στο διάφανο κουτάκι, ένα φάκελο που μέσα είχες κλείσει αυτόν που πιστεύεις πως θα κάνει τη διαφορά και μετά κατέβηκες στα αρχηγείο των κομμάτων σου να υποστηρίξεις αυτούς που δε θα σε υποστηρίξουν ποτέ.

Οπότε, please…για την ψυχική υγεία όλων μας…μην γκρινιάξεις τουλάχιστον για τέσσερα χρόνια. Ούτε εσύ θα αλλάξεις κάτι ούτε θα νιώσει κανένας καλύτερα ακούγοντάς σε να γκρινιάζεις. Δώρον άδωρον λοιπόν και χαμένος χρόνος. Και ο χρόνος είναι το μόνο πράγμα το οποίο οι πολιτικοί ζητάνε διακαώς (μια τετραετία για να αλλάξουν ριζικά τα πάντα, μια ακόμα για να ολοκληρώσουν τις αλλαγές – τις οποίες ακόμα δεν έχουν αρχίσει και καλύτερα να μην αρχίσουν!- χρόνο για να φτιάξουν το κόμμα, χρόνο για να λειτουργήσει σωστά η κυβέρνηση, χρόνο για να επαναφέρουν την κοινωνία σε ανεκτά επίπεδα…χρόνο, χρόνο, χρόνο) και το μόνο πράγμα από το οποίο ποτέ δε θα έχουμε αρκετό για να τους χαρίσουμε (αν και εδώ που τα λέμε, δεν τους αξίζει και να τους το χαρίσουμε).

Δεν είμαι εναντίον της ΝΔ, και δεν είμαι ακροαριστερός. Δεν συμφωνώ με τη λογική της άκρας αριστεράς, αλλά δεν έχω ούτε ένα κοινό σημείο με την άκρα δεξιά! Το μη χείρων βέλτιστο, δε λένε;; Ε αυτό βγήκε! Άλλωστε τι θα μπορούσε να κάνει ένα σοσιαλιστικό κόμμα που έχει πρόεδρο έναν άνθρωπο που πρέπει να του γράφουν ακόμα και τα κόμματα στις προτάσεις και το μόνο που είχε να πει σε ΟΛΟΚΛΗΡΗ την προεκλογική του εκστρατεία, είναι το πόσα στραβά έκανε η κυβέρνηση της «δεξιάς»…

Και τώρα στο θέμα μας…

ΚΑΝΩ ΕΚΛΗΣΗ!!! ΠΕΦΤΩ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΑΣ!!! Σας παρακαλώ να μου απαντήσει κάποιος στα εξής ερωτήματα:

1) Ένας φίλος μου έστειλε το εξής:

Σας παρακαλώ, πείτε μου…πού διαπαιδαγωγούνται αυτοί οι νέοι; Από που παίρνουν τις ιδέες τους και πως στο καλό μπορούμε να τους κάνουμε να δούνε πως δεν πρόκειται για λύση…αλλά για καθαρή εκμετάλλευση των φόβων και των αγωνιών τους;; Και κυρίως – τι σκατά τρώμε και πάμε και ψηφίζουμε αυτά τα πλάσματα;;;

2) ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ, ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΑΣ ΘΕΟΥ, ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ:

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ 2.000+ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΕΦΗ ΣΑΡΡΗ;;

Τι στο διάλο; ΟΛΟΙ αυτοί την έχουν πηδήξει ή είναι συγγενείς της;; Γιατί ειλικρινά, δε βρίσκω κανένα άλλο λόγο για να την ψηφίσει κανείς… Σας παρακαλώ λοιπόν, επειδή τα άλλα δυο γραφικά πλάσματα στην κορυφή των ψήφων, δεν εξηγούνται με τίποτα, απλώς τα δεχόμαστε ως φαινόμενο παρακμής της δημοκρατίας… οι 2000+ αυτοί άνθρωποι που «σταύρωσαν, σταύρωσαν» τη Σαρρή «που πιστεύει στην Ελλάδα και πιστεύει στο Χριστό» ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΑΝ;; Για τον πολιτικό της λόγο; Για την προσφορά της στον πολιτισμό; Για τη μόρφωσή της; Για την παιδεία της; Για τις ιδέες της; Για τα αρχίδια που έχει να κατεβαίνει υποψήφια χωρίς να ξέρει τον χριστό της;; ΓΙΑΤΙ;; Αν κάποιος το διαβάζει αυτό και ψήφισε τη Σαρρή, ας μου δώσει μια εξήγησει, μπας και γλιτώσω και εγώ τη θέση στο Σινούρη!!

3) Ο Βαΐτσης Αποστολάτος είναι gay.

Αυτό δεν είναι νέο, ούτε και είδηση – μέχρι κ ο σκύλος μου το έχει καταλάβει – δεν είναι καν το θέμα που θέλω να θίξω.

Έχει ιδέα ο κύριος Βαΐτσης με ποιό κόμμα εκλέχθηκε βουλευτής και τι πιστεύει αυτό το κόμμα για τους ομοίους του; Έχει ιδέα πως όταν ο Πρόεδρός τους λέει πως «θα καθαρίσει την Ελλάδα» το… συνεργείο καθαρισμού του έχει ειδικούς τρόπους για να αντιμετωπίζει… «προβληματικα άτομα με κουσούρια» σαν και αυτόν; Άραγε αυτό υποστηρίζει και εκείνος για τον εαυτό του – ότι πρέπει να «καθαριστεί»;

Έλεος πια! Δεν υπάρχουν ιδεολογίες, ΟΚ. Αλλά ποιό είναι το επόμενο βήμα; Να δούμε μαύρους (που να θυμίσω ότι σύμφωνα με τον κύριο Αλογοσκούφη δεν είναι καν άνθρωποι) στην Ku Klux Klan;

Για όλα αυτά να θυμάστε ότι πάντα στη ζωή οι άνθρωποι παίρνουν αυτό που τους αξίζει – πόσο μάλλον στις εκλογές, όπου τα πράγματα δεν είναι θέμα τύχης, αλλά επιλογής. Τόσο αξίζουμε – αυτούς τους πολιτικούς έχουμε!! Μην παραπονιόμαστε λοιπόν, για κάτι που από μόνοι μας χτίζουμε…

Μη βγάζουμε τα μάτια μας και μετά αναρωτιόμαστε γιατί τόση κακία στον κόσμο, έτσι;

Αυτά. Φεύγω τώρα, πάω να αγοράσω ένα shotgun γιατί ο Πρόεδρος το είπε ξεκάθαρα – θα επιστρέψει την Ελλάδα στους Έλληνες. Άρα σίγουρα θα χρειαστεί βοήθεια στην… γεμάτη ανθρωπιά απομάκρυνση των οικονομικών προσφύγων…

(και κάπου εδώ – μάλλον – κλείνω το θέμα τον εκλογών. Με/Σας κούρασε και με/σας στεναχώρησε και ήρθε ο καιρός να πάμε παρακάτω…)

—————————————————————–

Music to listen to while hoping for a better tomorrow:

DeVotchka – How It Ends ( And in your soul/ They poked a million holes/ But you never lettem show/ C’mon it’s time to go/ And/ You/ Already know/ Yeah, you already know/ How this will end…. )

Tanita Tikaram – Twist In My Sobriety ( Look my eyes are just holograms/ Look your love has drawn red from my hands/ From my hands you know you’ll never be/ More than twist in my sobriety… )





The Greek Elections Massacre: (Όπως Βγαίνεις) Δεξιά

12 09 2007

Μετά την απύθμενου κάλλους παράταξη του ΛΑ.Ο.Σ, η οποία αναλύθηκε σε προηγούμενο postαι η οποία σημειώνω διακρίνεται για τα νιάτα των υποψηφίων της – μέσος όρος ηλικίας… το ενάμιση πόδι στον τάφο), σήμερα θα επιστρέψουμε στις «ρίζες» του Mr. Fantastic….εεεε…Γιώργου Καρατζαφέρη, στο κόμμα δηλαδή που βγάζει τέτοια βλαστάρια… στη Νέα (Αειθαλή) Δημοκρατία (ή εναλλακτικά Καρατζαφέρης: The Beginning).

PART II: ΝΔ

Ο Πρόεδρος και πρωθυπουργός, γεννήθηκε το 1956. Φημολογείται ότι στα μικράτα του έπεσε στη χύτρα με το μαγικό ζωμό – στο ρεπό όμως του Πανοραμίξ που είχανε άλλο φαγητό στο τσουκάλι, τελείως διαφορετική συνταγή από αυτή που είχε πέσει μέσα ο Οβελίξ (όσο και να σας τον θυμίζει) – ο οποίος έχει δώσει στον Πρόεδρο μια ακατάσχετη επιθυμία για παροχολογία, αερολογία, μπουρδολογία και κυρίως… ψηφοθηρία. Ταυτόχρονα, ο Πρόεδρος έχει ένα πρόβλημα επιλεκτικής μνήμης η οποία εμφανίζεται με τα εξής συμπτώματα: Χρησιμοποιεί μελλοντικό χρόνο (όπως «θα γίνει», «θα επανεξεταστεί», «θα διορθωθεί», «θα απλοποιηθεί», «θα αλλάξει»…you get the point) και σε 2-3 ώρες έχει ξεχάσει όσες προτάσεις περιείχαν μέσα τους την εν λόγω λεξούλα, πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει προκαλώντας ρίγη (όχι συγκίνησης) στο πανελλήνιο, από το 2004.

Ο Καραμανλής Jr., ανηψιός (και όχι τόσο αγαπημένος) του Καραμανλή Sr., εξελέχθη Πρόεδρος της -τότε- αντιπολίτευσης, το 1997, μιας αντιπολίτευσης που είχε πιαστεί ο κώλος της (μετά συγχωρήσεως) να κάθεται στα έδρανα του δεύτερου κόμματος, και κάκιωνε με τους πάντες και τα πάντα, όπως θυμώνει το παιδάκι που βλέπει τα άλλα να παίζουν και εκείνο να το έχουν μόνο του στη γωνίτσα του.

Το 2000, εκλέγεται από τα κανάλια πρωθυπουργός για 9-10 λεπτά, αλλά πάνω στο μάζεμα των φτωχικών του αντικειμένων για να εισέλθει πανηγυρικά στο Μαξίμου, τον ενημερώνουν (και πάλι τα κανάλια) πως τελικά ΔΕΝ εκλέγεται πρωθυπουργός. Εν τω μεταξύ, τα μισά στελέχη της ΝΔ, είχαν ήδη αρχίσει να κάνουν δηλώσεις για τη νίκη, για το κάλεσμα του λαού, για την επερχόμενη αλλαγή, για καλύτερες μέρες, για τα υπουργεία τους, για μια….καλύτερη Ελλάδα, (κλαπ κλαπ – χειροκρότημα) που τη θέλαμε (όπως έλεγε η ατάκα των διαφημιστικών σποτ)… όνειρα όμως που έμειναν μισά.

Με μια πίκρα στο στόμα και μια ακόμα 4ετία αντιπολίτευσης στις πλάτες του και με τα έδρανα του κοινοβουλίου να να γίνονται όλο και πιο βαρετά και άβολα για τα τεράστια πλάνα του προέδρου αλλά και για τους to-be υπουργούς του, ο Καραμανλής, Part II αρχίζει ένα δημοκρατικό ξεκαθάρισμο των ατόμων που διαφωνούσαν μαζί του. Το πιο γνωστό θύμα του πολέμου αυτού, είναι ο Γεώργιος Καρατζαφέρης, ο οποίος έπεσε ηρωικά το Μάιο του 2000 (και εκτοτε συνεχίζει να πέφτει)…

Το 2004 η ΝΔ κερδίζει τις εκλογές και το παιδικό όνειρο του κ. Καραμανλή, γίνεται πραγματικότητα. Είναι πλέον πρωθυπουργός. Έκτοτε, ένα σκάνδαλο Τσιτουρίδη, ένα σκάνδαλο ομολόγων, ένα σκάνδαλο βασικού μετόχου, ένα σκάνδαλο υποκλοπών, πολλές αρλούμπες Πολύδωρα και μια καμμένη (ολοσχερώς) χώρα αργότερα…τα υπόλοιπα είναι απλά ιστορία.

Guest Stars: ( ή Γιατί Να Ψηφίσω ΝΔ)

Βύρων Πολύδωρας

Αναμφισβήτητα, μια από τις μεγαλύτερες μορφές της κυβέρνησης ΝΔ. Θα μπορούσε να χριστεί και Μασκώτ της ΝΔ για την περίοδο 2004-2007 (αν δεν προσπαθούσαν να μαζέψουν και όχι να διώξουν ψηφοφόρους ίσως και να το κάνανε). Ένα όνομα, χιλιάδες καταστροφές. Υπουργός Δημόσιας Τάξης (και κυρίως αταξίας), κατάφερε να μείνει στην ιστoρία με ιστορικές φράσεις όπως: «Ασύμμετρη απειλή» και «Σας το λέω…αγγαρεία κάνω και ποινή εκτίω»

Ιδού το πρώτο video-μάθημα (ή πάθημα) για σήμερα (και όποιος βρει τι εννοεί κερδίζει λουκουμάκι):

Γιώργος Αλογοσκούφης

Ο εν λόγω κύριος, Υπουργός Οικονομικών, είναι γνωστός για δύο πράγματα: για την ανάπτυξη που μπορεί και διακρίνει στην οικονομία (ενώ όλοι οι άλλοι -προφανώς κοντόφθαλμοι και ηλίθιοι – δεν την βλέπουμε) και για την απάντησή του στην ερώτηση «με 220 ευρώ πως θα ζήσουμε;», στην οποία δίνει την αποστομωτική απάντηση «Όχι, με 220 ευρώ δε θα ζήσετε» (!!!!!). Εσχάτως μας προέκυψε και μια ακόμη, εξαιρετική πλευρά του χαρακτήρα του: η αντι-ρατσιστική του θεώρηση, την οποία μπορείτε να θαυμάσετε σε όλο της το μεγαλείο παρακάτω.

Μαριέττα Γιαννάκου

Αν υπήρχε βραβείο πιο Καλοντυμένης Πολιτικού, το δίχως άλλο η αξιαγάπητη από όλη τη νεολαία Μαριέττα, Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, θα το είχε κερδίσει άνετα. Κάθε μέρα, ένα βήμα πιο κοντά στην πλήρη επαναφορά των 80s. Κάθε μέρα, ένα βήμα πιο κοντά στην ολοκληρωτική διάλυση της παιδείας. Αλλά, φευ, η ατυχία χτυπά πάντα τους πιο δυνατούς, αφού με λάθη στις πανελλαδικές, θέματα που ήταν από πριν γνωστά σε κάποια φροντιστήρια και λάθος βάσεις και άλλα τέτοια ασήμαντα μικρο-περιστατικά, αμαυρώθηκε το όμορφο τοπίο που είχε αφήσει πίσω της η Margaret Thatcher της ελληνικής παιδείας (ξέρετε, ότι απέμεινε από έδρανα στα πανεπιστήμιο ολόκληρο, ότι μαθήματα μπόρεσαν να ολοκληρωθούν όπως-όπως, ότι προλάβαμε να σώσουμε από αυτά που κλέβουν οι πρυτάνεις…αυτά!)

High point: Η αναζήτηση «κατσίκα» στο google, έβγαζε πρώτο αποτέλεσμα την αξιαγάπητη κυρία Υπουργό. Coincidence? I think not…

Και μην ξεχνάτε! Ψηφίζουμε ΝΔ (λέμε τώρα – μην το πάρετε στα σοβαρά) γιατί….






Burdo-λογίες

8 09 2007

Εύρηκα! Εύρηκα!

Λίγες μέρες πριν ανακάλυψα το πρώτο περιοδικό που έχει το γνώθις εαυτόν!

Το πρώτο περιοδικό που από τον τίτλο του και μόνο, καταλαβαίνεις τι θα δεις και θα διαβάσεις στο εσωτερικό του!

Κυρίες και κύριοι,

The Burda Magazine

 

Μη σας ξεγελάνε τα ρώσικα…προφανώς η καλύτερη έκδοση είναι η ελληνική! Άλλωστε είμαστε η χώρα που γέννησε τη μπουρδολογία, δε θα μπορούσαμε παρά να υπερέχουμε σε αυτόν τον τομέα.

Αφιερώνεται εξαιρετικά, τόσο στα ελληνικά περιοδικά (γενικά) τα οποία – το λένε δεν το λένε στον τίτλο τους – μπούρδες γράφουν αλλά και στους λατρεμένους μας πολιτικούς, με την ελπίδα να κάνουν και αυτοί την αυτοκριτική τους, να αποκτήσουν τα licences του ονόματος (που εδώ που τα λέμε τους ανήκει δικαιωματικά – αυτοί το εφηύραν) και επιτέλους να αρχίσουν να το χρησιμοποιούν ως τίτλο των κυβερνητικών τους προγραμμάτων για να μας ενημερώνουν απλά και εύκολα, δίχως πολλά λόγια αλλά με περίσσιο νόημα για το τι σκοπεύουν να κάνουν στην αγαπημένη, πολύπαθη και όμως ακόμα ζωντανή, χώρα μας…

🙂

———————————————————–

Music to listen to while reading burdes:

Kemopetrol – Child Is My Name ( I take the blame/ and child is my name/ And I believe your words/ whatever you might say )

PJ Harvey – When Under Ether ( I lay on the bed, waist down undressed/ I look at the ceiling feeling happiness/ human kindness… ) – To νέο single της PJ Harvey από τον πολυαναμενόμενο καινούργιο δίσκο της «White Chalk»… μυστηριώδες και σχεδόν κατατονικό…. Εξαιρετικό, αλλά σε κάνει να αναρωτιέσαι πού πήγε το θυμωμένο κορίτσι της εναλλακτικής πλευράς της ροκ που φώναζε «This is love/ this is love/ that I’m feeling…» και «Yeah, you’re not rid of me/ I’ll make you lick my injuries/ I’m gonna twist your head off, see…»

Sia – Drink to Get Drunk (Original) ( They say that change and pain is a positive thing/ Have I changed since you died…)

 

 





The Greek Elections Massacre: Τι Μας Έμεινε απ’ το Debate

6 09 2007

Μια ακόμα εκλογική αναμέτρηση, με:

6 πολιτικούς αρχηγούς που παίζανε «χαλασμένο τηλέφωνο»,

 

5 σοβαρούς δημοσιογράφους (+ 1 Αιμίλιο Λιάτσο)

 

6 θεματικές ενότητες και

 

1 απελπισμένη συντονίστρια την οποία είχαν όλοι (ανεξαιρέτως) γραμμένη

ολοκληρώθηκε πριν λίγη ώρα στους δέκτες μας. Τα αποτελέσματα τρομακτικά! Τεράστιες αλλαγές στην καθημερινότητα του μέσου ανθρώπου, καίριες ερωτήσεις και ξεκάθαρες απαντήσεις πάνω σε πραγματικά προβλήματα! Ας δούμε κάποια από αυτά που μας έμειναν από την αποψινή βραδιά:

 

1) Ότι όλοι όσοι δεν είναι στην εξουσία «θα φέρουν αέρα αλλαγής» (όταν βγουν)

 

 

2) Ότι ο Παπανδρέου και η Παπαρήγα (εκτός από κοινό πρώτο συνθετικό στο επίθετο) χαρακτηρίζονται από επίσης κοινή μυωπία/αστιγματισμό.

 

 

3) Ότι το να παλεύεις για τα δικαιώματά σου σε κάνει «ταραξία«

 

 

4) Ότι, αν θες να έχεις μέλλον στην πολιτική θα πρέπει να μάθεις ότι στην ερώτηση «Τι μέρα έχουμε σήμερα;» η σωστή απάντηση είναι πάντα «Δέκα παρά τέταρτο!«

 

 

5) Ότι ο Αιμίλιος Λιάτσος έχει ενσωματωθεί στη λογική του Star – ανοίγει το στόμα, πετάγεται από μέσα η Λαμπίρη!

 

 

6) Ότι αν οι πολιτικοί αρχηγοί σκοπεύουν να βάλουν τάξη στη χώρα όπως φέρονταν στο debate – ας ψηφίσουμε ομαδικά Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών!

 

 

7) Ότι η Παπαρήγα πήγαινε τo παιδί της σε ιδιωτικό σχολείο γιατί δεν την έπαιρνε ο χρόνος – τραγική ιστορία!

 

 

8 ) Ότι το σύστημα υγείας δεν έχει απολύτως κανένα, μα ΚΑΝΕΝΑ πρόβλημα – δεν εξηγείται αλλιώς η ερώτηση του Λιάτσου στον Αλαβάνο – σε θέμα «Κοινωνία/Υγεία» ερώτηση «Γιατί αποκαλέσατε τον πρωθυπουργό Νονό;» (εδώ έχουμε μια ακόμα χρήση του προαναφερθέντος σωστού τρόπου ερωταπαντήσεων στην πολιτική )

 

 

9) Ότι έλαβε μέρος και ο Παπαθεμελής (δεν ξέρω αν τον παρατηρήσατε – στη γωνίτσα ήτανε!)

 

 

10) Ότι το νέο αγαπημένο motto του λατρεμένου Προέδρου -μαχητή του Λαού- Καρατζαφέρη είναι το «Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν στην κυβέρνηση το 74, μετά Παπανδρέου το 81, μετά Παπανδρέου το 93, μετά Καραμανλής το 04…»! Εντάξει, το πιάσαμε διάβασες την ιστορία σου… Τι σημασία έχει το ποιός ΗΤΑΝ πρωθυπουργός το 1974 για εμένα το 2007; Αλλά ξέχασα…εσύ την έχεις μια τάση να μας γυρίζεις στο παρελθόν, σωστά Πρόεδρε;;

 

 

11) Ότι οι κανόνες του χρόνου υπάρχουν – μυστηριωδώς χωρίς να τους ξέρουν/ έχουν καν ακούσει/ ενδιαφέρουν οι πολιτικοί αρχηγοί, για να καταστρατηγούνται από τους ίδιους;; Παράλογο;;; Δεν απαντά. Άρα λογικό!

 

 

12) Ότι ο Παπανδρέου μπορεί ΚΑΙ να θυμώσει – ναι, ναι… σας ορκίζομαι, μου φάνηκε πως τον είδα κάποια στιγμή να φωνάζει (εντάξει…όχι να φωνάζει, να μιλά σε υψηλότερο τόνο!) – X-File και αυτό!

 

 

13) Ότι η ΝΔ τρεισήμισι χρόνια στην κυβέρνηση έχει κάνει τεράστιο έργο – απλά προφανώς, το κρύβει επιμελώς!

 

 

14) Ότι η Όλγα Τρέμη δεν πρόκειται ποτέ να ησυχάσει μετά τη συνεργασία της με την Έλλη Στάη – και τότε μαζί της στο mega και τώρα σε μια «one-night only» εμφάνιση, «Στάη» την φωνάζουν οι φίλοι και οι γνωστοί!

 

 

15) Ότι για να αποκτήσει ποτέ ενδιαφέρον το εκλογικό debate θα πρέπει να βάλουν buzzer μπροστά στους αρχηγούς, να κάνουν ερωτήσεις με βάση τις κατηγορίες «Βουλή/Ελεύθερος Χρόνος/Ομόλογα/Ασσύμετρες Απειλές/Polydoras Says» οι δημοσιογράφοι και να το πατάνε οι αρχηγοί αν ξέρουν τη σωστή απάντηση στην εκάστοτε ερώτηση – να έχει και live κοινό και αντί για € να ανεβάζουν τα ποσοστά τους!

 

 

16) Ότι ο Καραμανλής μεγάλωσε με σατέν και γαλλίδες νταντάδες.

 

 

17) Ότι έλαβε μέρος και ο Παπαθεμελής (το ξανα-ανέφερα; Δε βαριέσαι! Παπαθεμελής λέει…πόσοι θα το είδανε την πρώτη φορά που το έγραψα; )

 

 

18) Ότι ο Καρατζαφέρης είναι αυτοδημιούργητος, ΔΕΝ είναι ακραίος, ΔΕΝ εκμεταλλεύεται τον πατριωτισμό των Ελλήνων και ΔΕ θέλει να διώξει όλους τους μετανάστες – ΑΥΤΑ, τουλάχιστον, σίγουρα δεν τα είχατε φανταστεί!

 

 

19) Ότι ο Παπαθεμελής μοιάζει με τον Frodo από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών!

 

 

+ 20) Ότι ΔΕ μάθαμε τελικά, ποιο υπουργείο θα πάρει η Έφη Σαρρή αν εκλεγεί; Το Πολιτισμού, το Παιδείας ή το Εξωτερικών;

 

 

Τελικά με έπεισαν…

Και φέτος… σαλαμάκι!

🙂

Nam3l3ss





Mixtape #2 – Αutumnsongs

2 09 2007

Μου ήρθε απόψε για πρώτη φορά. Και ήταν πιο όμορφη απ’ ότι θυμόμουνα.

Η θεσπέσια μυρωδιά του φθινοπώρου. Με πλησίασε ανύποπτα τη στιγμή που πληκτρολογούσα στον υπολογιστή και (έκανα πως) διάβαζα για την εξεταστική, και τρύπωσε στα ρουθούνια μου, ανακατεμένη με τα αρώματα της γειτονιά, αλλά έντονη τόσο που κολλάει στο μυαλό σου…αυτή η μυρωδιά της δροσιάς, των πρώτων πεσμένων φύλλων, του τέλους του καλοκαιριού και της βροχής που θα έρθει να ξεπλύνει και πάλι ότι στραβό βρει…

Και έτσι μου ήρθε η ιδέα για το Mixtape του Φθινοπώρου. Άλλωστε, η πιο όμορφη εποχή δε θα μπορούσε να μην έχει το δικό της ηχητικό «χαλί»… έτσι….για να περνάνε οι νύχτες παρέα με τον φρεσκοφτιαγμένο, ζεστό καφέ στο φλυτζάνι, τις πρώτες βροχές και την επιστροφή στην καθημερινότητα που σε χώνει στο φρεσκοβρεγμένο χώμα της ζωής σου και σε ξανασηκώνει στα πόδια σου…

I fuckin’ love this awful life, this god damned scent in the air and this frickin’ season! (έστω και για απόψε, έστω και για λίγο)

 

Mixtape #2 – Autumn Edition

 

* Travis – Side
* The Decemberists – Of Angels & Angles
* Utada Hikaru – With Or Without You (Unplugged)
* Damien Rice – Rootless Tree
* Arctic Monkeys – 505
* Grant Lee Buffalo – Fuzzy
* The Beatles – And I Love Her

 

 

 

* Tracey Thorn – Grand Canyon (Ada Dub)
* Reamonn – Star (Live)
* Alpinestars – Carbon Kid (ft. Brian Molko)
* Athlete – Hurricane
* Interpol – No I In Threesome
* Panic! At The Disco – I Write Sins Not Tragedies