Kill your frickin’ phone!!

16 06 2007

Σιχαίνομαι τα κινητά και όλες τις υπηρεσίες τους.

Τις αποκρύψεις, τα ηλίθια μηνύματα που έρχονται τις πιο ακατάλληλες ώρες, τις στιγμές που περνάς πάνω από τα πλήκτρα του περιμένοντας να σου τηλεφωνήσει κάποια ή να σου στείλει μήνυμα, την απαίσια αναμονή και την υποσυνείδητη χαρά όταν κάποιος σε θυμηθεί και την απογοήτευση όταν αυτό το άτομο δεν είναι αυτή που θα ήθελες να είναι…

Ξέρω το post είναι άκυρο, αλλά who cares? This is my blog και υποσχέθηκα να γράφω κάθε κομμάτι της ζωής μου που δε χωράει άλλο μέσα μου και (όσο βαρετό και αν είναι) για μένα είναι σημαντικό.

Βαρέθηκα την πλαστική σχέση των ανθρώπων μέσα από τα κινητά. Ερωτευόμαστε και χωρίζουμε, γελάμε και κλείνουμε ραντεβού, θυμόμαστε παλιούς χαμένους φίλους και ξεχασμένες αγάπες. Και όλα αυτά μέσα από την ασφάλεια που χαρίζει το απρόσωπο μήνυμα.

Γιατί ρε πούστη μου, όσα smilies και να βάλεις, όσα «Χα χα χα» και όσα αποσιωπητικά, τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το γέλιο, το δάκρυ ή τις σκοτεινές υποσχέσεις ενός προσώπου απέναντί σου.

Δεν τα καταλαβαίνω τα ρημάδια. Όπως τα περισσότερα πράγματα, ο άνθρωπος έφτιαξε κάτι που να τον εξυπηρετεί κάτω από συγκεκριμένες καταστάσεις και ΟΧΙ για να αντικαταστήσει τις δύσκολες ή χαρούμενες εκφάνσεις της ζωής του. Αλλά επειδή ο άνθρωπος είναι… άνθρωπος και το μυαλό του φτάνει μέχρι τη φράση «τι είναι λιγότερο δύσκολο/ περισσότερο βολικό και εύκολο;» τα γάμησε όλα και αντικατέστησε τη ζωή με το κινητό. Παίζει, μιλάει, εξομολογείται, χωρίζει, γελάει, διασκεδάζει, κλαίει και πονάει μέσα από τα πλήκτρα μιας κρύας συσκευής.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ!

Τις αναπάντητες με απόκρυψη.

Τα μηνύματα «Σε θέλω» και την απάντηση «δεν μπορώ να σας αποκαλύψω το όνομα του ιδιοκτήτη», την πιο ηλίθια απάντηση απ αρχής κόσμου, από τα στόματα των Αντι-Εξυπηρέτησης Πελατών των εταιρειών.

Να τα φτιάχνω με γκόμενες που ζουν περισσότερο μέσα από το κινητό τους

Να ξενυχτάω πάνω από ένα κινητό που δε χτυπάει και γελάει ειρωνικά μαζί μου όταν περιμένω το μήνυμα που δε θέλει να έρθει.

Τα σιχάθηκα όλα… θέλω κάτι αληθινό.

Ζητάω, αλήθεια, τόσα πολλά;;

Γιατί λες το «Σ’αγαπώ» ή το «Είμαι ερωτευμένη μαζί σου» ή ακόμα και το «Μου αρέσεις» από κινητό;; Σε νιώθω, η πιθανότητα της προσωπικής επαφής κάνει το μέτωπό σου να ιδρώνει και να ανάβεις το ένα τσιγάρο μετά το άλλο. Και δε φταις. Έτσι σε έμαθαν, σε έναν κόσμο που τα συναισθήματα είναι πολύ τρομακτικά και χρειάζονται την προστασία ενός πλαστικού τοίχου για να μην πληγωθούν, αλλά δεν μπορώ έτσι. Δε θέλω έτσι.

Σε μια ζωή που όλα μοιάζουν βαρετά και γκρίζα, θέλω να ακούω το «Σε σκέφτομαι» ή το «Άσε με ήσυχη», το «Σ’ αγαπώ» ή το «Σε μισώ», να βλέπω το γέλιο σου και το δάκρυσμένο σου πρόσωπο από κοντά.

Να το νιώθω όταν το λες. Να μην το διαβάζω. Να το ΝΙΩΘΩ.

Γιατί να κάνεις πλάκες τόσο χαιρέκακα και δειλά, πίσω από την ασφάλεια που σου εξασφαλίζει η ανωνυμία του κινητού; Γιατί να ξεχνάς να ζεις και να μαθαίνεις να γράφεις; Γιατί να μην κλαις και να γράφεις «…»

!!ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!! Κάποιος ας μου εξηγήσει το νόημα των κινητών τηλεφώνων και το γιατί οι άνθρωποι είναι τόσο πρόθυμοι να ξεχάσουν να πονάνε για να μην πονέσουν ή να ξεχάσουν να αγαπάνε για να αγαπήσουν…

Δεν ξέρω τίποτα. Αλλά ξέρω αυτό:

Αυτά που αξίζουν σε αυτή τη ρημαδιασμένη ζωή, που σου ρουφάει το μεδούλι και σε αφήνει άδειο και ασήμαντο, είναι αυτές οι στιγμές. Το να αγγίζεις το άτομο που έχεις απέναντί σου και να νιώθεις την αλλαγή στο χρώμα της φωνής της όταν σου μιλά, είναι το μόνο αληθινό πράγμα σε αυτόν το προχειροφτιαγμένο, πλαστικό και εύθραυστο κόσμο. Ποτέ δε θα καταλάβω (και φυσικά δε θα δικαιολογήσω) τους ανθρώπους που είναι τόσο ηλίθια πρόθυμοι να ανταλλάξουν τα τελευταία ρινίσματα ανθρώπινης ψυχής με τη σιγουριά ενός ψηφιακού τοίχου. Και όχι, ποτέ δε θα δεχτώ πως η σιγουριά της απουσίας είναι καλύτερη από τον πόνο της παρουσίας: απλά είναι πιο βολική…

Aλλά από πότε η ζωή μας αξίζει όταν είναι βολική, ρε γαμώτο μου;

—————————————————————–

Music to kill your phone to:

U.N.K.L.E. – Burn My Shadow (New Single!)

Garbage – Tell Me Where It Hurts (Από το Βest Of άλμπουμ τους «Absolute Garbage» – τα σπάει σε κομμάτια!)

The Gossip – Standing in the Way of Control (Weird but I like it!)

Anouk – Everything (Κλασσικό εικονογραφ…εεεε… αγαπημένο!)

Advertisements

Ενέργειες

Information

15 Σχόλια

17 06 2007
ocsoul

Έχεις δίκιο! Το κινήτο έγινε για να μας εξυπηρετήσει και ξαφνικά το βλέπεις να είναι παντού. Είναι κρίμα, να διαλέγουμε ένα τηλέφωνο για να πούμε στον άλλον τι νιώθουμε. Είναι κρίμα που ακόμα και σε αυτόν τον τομέα, ψάχνουμε, την εύκολη, την ανώδυνη και τη ασφαλή λύση. Κρίμα γιατί η τεχνολογία έγινε για να βοηθήσει τον άνθρωπο και τις σχέσεις του, όχι να τα αντικαταστήσει.

17 06 2007
zero2one

@nam3l3ss & ocsoul:

Βρε παιδιά… Αναφέρεστε στoυς άλλους για όλα αυτά που λέτε ή στον εαυτό σας;

Ο καθένας βρίσκει, χρησιμοποιώντας το μυαλό και την καρδιά του τη σωστή χρήση και συμπεριφορά για το κάθετί. Αυτή που είναι για εκείνον σωστή.

Κι οι άλλοι, ας είναι οι άλλοι. Είναι το κοπάδι, το ρεύμα. Αφήστε τους να κάνουν ό,τι θέλουν. Κι αν σας (μας) παρασέρνουν, αντιστεκόμαστε…

17 06 2007
Fingo

Ετσι ειναι μαν.Και ειναι κριμα

17 06 2007
bereniki

no comment…me kalupses ******

18 06 2007
keimgreek

μήπως διάβασες και το βιβλίο του στέφεν κίνγκ «τα κινητά» και επηρρεάστηκες; χεχε

18 06 2007
kat.

είναι τουλάχιστον μαλακία να περιμένεις ένα άψυχο πράγμα, να σου δώσει χαρά με την μορφή ενός μηνύματος ή μιας κλήσης…
είναι και αυτό ένα δείγμα της αποξένωσης τους ανθρώπου….δεν είναι;

19 06 2007
Nam3l3ss

@ Ocsoul: Ακριβώς 😉

@ zero2one: Πάντα όταν λέμε κάτι που μας τη δίνει/ενοχλεί μιλάμε πρώτα στον εαυτό μας και μετά στους άλλους. Οπότε ναι, κατά ένα μεγάλο ποσοστό μιλάω και στον ευατό μου, για να μάθει να μην πέφτει στη λούμπα που τον βάζουν. Αλλά να σου πω κάτι; Η ζωή είναι κύκλος και αλυσίδα. Αυτά που κάνεις εσύ σήμερα, θα τα κάνει αύριο σε εμένα η κοπέλα που της φέρθηκες έτσι και πλέον είναι επιφυλακτική προς τους πάντες, μετά θα τα κάνω εγώ σε κάποια άλλη, ακριβώς επειδή πληγώθηκε και εκείνη θα τα κάνει σε εσένα. Και αυτό συνεχίζει αιώνια.

Με λίγα λόγια, όλα είναι ένας κύκλος με κιμωλία: πρέπει απλά κάποια στιγμή να σπάσουμε τον κύκλο, χωρίς να φοβόμαστε τόσο πολύ πως θα… σπάσουμε τα μούτρα μας.\

@ Fingo: I know it is. Και είναι ΠΟΛΥ κρίμα…

@ Βερενίκη: 🙂 :-*

@ Keimgreek: Μέχρι τη μέση. Μετά βαρέθηκα… :p

@ kat.: Αν είναι μαλακία λέει;; ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ διαστάσεων! Το ξέρω και εγώ και εσύ και όλοι μας πως είναι μαλακία να περιμένεις χαρά από ένα άψυχο πράγμα, αλλά τότε πες μου γιατί το περιμένουμε;

19 06 2007
kat.

…γιατί κανείς μας δεν έχει τα κότσια να δει την ζωή του, πέρα από ένα χαζό τηλέφωνο! είμαστε βολεμένοι…και θα συνεχίσουμε να είμαστε!

19 06 2007
Balidor

ένα σύνθημα (γκράφιτι) στο μπλόγκ της Ραζ, έλεγε κάποτε:

«Οι φίλοι μου, πήραν κινητό..
κι εγώ νιώθω τόσο μόνος» ……………!!!

19 06 2007
RaZzMaTaZz

αυτό το σύνθημα, φίλε Βαλιδόριε, πρώτον δεν υπάρχει πια (άρα η φωτό έχει συλλεκτική αξία), δεύτερον ήταν δίπλα στο παλιό μου φροντιστήριο (που ούτε αυτό υπάρχει πια -οι μετοχές ανεβαίνουν) και τρίτον αυτό ήταν η αφορμή για ν’ αρχίσω να φωτογραφίζω δρόμους και τοίχους -ίσως γιατί κατάλαβα πολύ καλά τι ήθελε να πει ο ποιητής..

19 06 2007
Nam3l3ss

@ kat: Το ‘χεις! 😉

@ Balidor: Δε χρειάζεται να πω λέξη, νομίζω πως όταν μιλά η Razz, οι υπόλοιποι είναι απλά φασαρία 🙂

@ Razz: Τα έχω πάρει τα e-mail, αλλά χωρίς ελεύθερο χρόνο, τουλάχιστον 3-4 τσιγάρα και χωρίς θολωμένο μυαλό, δε θα τολμούσα ποτέ να σου απαντήσω ;p

20 06 2007
RaZzMaTaZz

😳

I’ll be waiting..

21 06 2007
ΣεΞπΥρ

Μιλάνε πολύ στο τηλέφωνο για να ξεχάσουν πόσο μόνοι είναι. Μετά τα τηλέφωνα να φωνάξουμε όλοι kill kill kill και για τα @#!#@$#^$ τα PC.

21 06 2007
Fingo

Το κακο ειναι οτι μερικες φορες η αποσταση σε αναγκαζει να καταφυγεις εκει….

22 06 2007
lifewhispers

nameless,
πρεπει να επιλεξεις. Εσυ – και ο καθενας μας – αν θα σε κανει το κινητο σου να χαμογελας..
Επιλεγω ναμη στελνω μηνυματα και επομενως να μην περιμενω μηνυματα. Εχω φτασει στο σημειο να απορω καθε φορα που χτυπαει ηχος μηνυματος. Με το κινητο μου δεν εχω τη σχεση που χα πριν. Ειχα περασει απο τη φαση μηνυματα, χαμογελακια και αλλες μλκιες, μεχρι που πηρα χαμπαρι οσα γραφεις στο ποστ. Και εφαρμοσα την πρακτικη πλευρα. Το κινητο χρησιμευει στο να επικοινωνησω και να ρωτησω που θα βρεθουμε, ποτε, με ποιον, γιατι. Επιλέγω να μην περιμενω απο αυτο να με κανει να χαμογελασω.
Και ετσι σταματησε το αγχος πότε θα χτυπησει, ποτε θα μου στειλει μηνυμα, ποτε επιτελους?
Επιλέγεις ετσι και τα ατομα. Θα δεις.
Τσιου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: