The Boy With No Name (About Me)

My Nickname (εκ της Wikipedi-ας)

“Nameless, a type of angels in Islam, who were created solely for the purpose of praising Allah and therefore have 70 thousand heads, each with 70 thousand mouths that speak 70 thousand languages solely to sing praises…”

Το nick προήλθε ακριβώς από εκεί. Γιατί απλά πολλές φορές έτσι αισθάνομαι και εγώ.

Σαν ένας άνθρωπος με χιλιάδες κεφάλια, που έχουν χιλιάδες στόματα και μιλάνε χιλιάδες διαφορετικές – άγνωστες σε μένα-γλώσσες.

Προσπαθώντας να καταλάβω τι μου λένε τα στόματα αυτά στις γλώσσες αυτές, ξεδιπλώνω το κουβάρι that is my life…

———————————————————–

The Boy With No Name

21. Loving. Hating. Coping.

Να πως θα μπορούσα να περιγράψω τον εαυτό μου με 3 λέξεις και 2 νούμερα.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, κάπου στο Παγκράτι.

Είμαι παιδί του Οκτώβρη, λατρεύω το Φθινόπωρο και την πικρή μυρωδιά της επιστροφής στις παλιές και λατρεμένες (σχεδόν ιερές) συνήθειες της επιστροφή που μυρίζει το Φθινόπωρο.

Είμαι φοιητητής (όταν με συμφέρει) και δουλεύω (όταν μένω ρέστος).

Δεν είμαι άθεος αλλά δεν πιστεύω σε κανέναν Θεό.

Θαυμάζω και ζηλεύω τους ανθρώπους που ζούνε χωρίς καμία ανησυχία τη ζωή τους, αυτούς που μεγαλύτερό τους άγχος είναι το αν θα πάρουν προαγωγή ή αν θα καταφέρουν να βρουν τραπέζι το Σαββατόβραδο στο καλό εστιατόριο.

Λατρεύω τη μουσική. Έχω αλλάξει τόσες φορές αγαπημένες μπάντες και τραγουδιστές που πλέον δεν τολμάω να αναφέρω ένα-ένα ονόματα, γιατί θα μας χρειαστούν σελίδες. Μου αρέσει η ξένη μουσική, αλλά δε σνομπάρω την ελληνική. Όπως έλεγε πολύ σοφά η Φλώρα στους Δύο Ξένους “O νταλκάς θέλει Λα Ματζόρε” (or something like that)

Δεν αντέχω τη μοναξιά, όταν δεν τη θέλω.

Δεν αντέχω τον κόσμο γύρω μου, όταν δεν τον θέλω.

Καπνίζω (μισό πακέτο την ημέρα – όταν καταφέρνω να το ελέγξω)

Πίνω (όταν βγαίνω)

Μεθάω για να ξεχάσω και ξεχνάω για να μεθύσω.

Έχω σακούλες με αναμνήσεις που είναι μπαγκάζια ανεπιθύμητα ώρες-ώρες και άλλωτε πάλι, θησαυροί ανεκτίμητοι.

Δεν έχω πολλούς φίλους. Έχω χιλιάδες (ίσως και παραπάνω) γνωστούς. Οι φίλοι μου είναι λίγοι και όσο περνάνε τα χρόνια λιγοστεύουν και ξεσκαρτάρονται.

Είμαι από τον πλανήτη Nam3l3ss , όπου κανείς δεν έχει όνομα, αλλά κανείς δεν το χρειάζεται κιόλας, γιατί στον δικό μου πλανήτη οι άνθρωποι νιώθουν τις φωνές και δεν τις ακούνε.

(Header Credits go to Razz: Η φωτό αυτή τραβήχτηκε από τη Razz και αισθάνομαι απίστευτα υπερήφανος που μου τη χάρισε ένα βράδυ που μιλάγαμε ως αργά. Just that. Οτιδήποτε άλλο είναι φλυαρία. Σε ένα φίλο λοιπόν, που είναι στο διάστημα ενώ εγώ ακόμα στη Γη…)