Poison of the Day: Soulmates vs Bedmates

Δε θυμάμαι ποτέ οι γονείς μου να μαλώνουν χοντρά. Μέχρι και σήμερα σχεδόν 30 χρόνια μετά το γάμο τους, παραμένουν ερωτευμένοι και ευτυχισμένοι ο ένας με τον άλλο. Κυνηγιούνται στα δωμάτια και κάνουν σα μικρά παιδιά.

Και αυτό δεν το καταλαβαίνεις όταν οι άνθρωποι στο λένε ή όταν γιορτάζουν επετείους. Το καταλαβαίνεις μόνο όταν το βλέπεις με τα μάτια σου.

Όταν εσύ τα χώνεις στον ένα για κάτι και ο άλλος σε πιάνει μετά παράμερα και σου λέει “να μη στεναχωρείς το μπαμπά σου” ή “να μην βάζεις τις φωνές στη μαμά σου”. Το καταλαβαίνεις όταν ο ένας από τους δύο πρέπει να λείψει για 1-2 μέρες και ο άλλος δεν ξέρει τι να κάνει με τον εαυτό του για να περάσει η ώρα μέχρι να ξαναβρεθούν. Όταν ο ένας πηγαίνει με το αμάξι, στη χειρότερη ώρα της ημέρας, για να πάρει τον άλλο από τη δουλειά. Ή όταν ο ένας κάνει εξετάσεις και δε λέει τίποτα στον άλλο γιατί “δε θέλει να ανησυχεί” όμως ο άλλος το ξέρει και στέκεται με τις ώρες έξω από την πόρτα του ιατρείου για να τον περιμένει να βγει.

Η αγάπη κάποιες φορές είναι πολύπλοκο συναίσθημα, με μεγάλα λόγια, ηρωικές πράξεις, δράκους και κακιές μάγισσες.

Τις περισσότερες φορές όμως, είναι αυτές οι απλές, καθημερινές αγωνίες που έχουν τρυπώσει με τα χρόνια στο μυαλό σου και είναι τόσο οικείες όσο και το πρόσωπο του ανθρώπου που αγαπάς.

Μεγαλώνοντας σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όπου οι άνθρωποι γύρω σου δεν ντρέπονταν ή δεν τσιγκουνεύονταν τα συναισθήματα, θα ήταν λογικό να πιστεύω και εγώ στη mushy και cheesy αγάπη. Άλλωστε οι γονείς μου άντεξαν τη χειρότερη δυσκολία – έχασαν ένα παιδί – τι θα μπορούσε να χωρίσει δύο τέτοιους ανθρώπους, πια;

Αν και η σχέση των γονιών μου δεν μπόρεσε να με πείσει για την αιώνια και αληθινή αγάπη, με έκανε να μην είμαι τόσο απόλυτος στο θέμα αυτό και να ξέρω πως υπάρχουν και εξαιρέσεις σε αυτό που πιστεύω – απλά εγώ δεν είμαι μία από αυτές.

Είμαι 25. Νέος αρκετά για να πιστεύω ακόμα στις μεγάλες αγάπες, αλλά μεγάλος αρκετά για να ξέρω καλύτερα.

Είχα σχέσεις στο παρελθόν – μικρές και μεγαλύτερες, της μιας βραδιάς και των χρόνων – οπότε δεν περιμένω κάτι να έρθει και να μου αλλάξει ριζικά την άποψή μου, ωστόσο παραμένω ανοιχτός σε οποιαδήποτε αλλαγή αποφασίσει να μου αλλάξει τις απόψεις. Δε θέλω να έχω δίκιο, αλλά πιστεύω πως έχω.

Στο μυαλό μου λοιπόν, υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: αυτοί που ψάχνουν το soulmate τους και αυτοί που ψάχνουν τα bedmates τους.

Ξέρω τι πρέπει να σκέφτεστε. Ότι το “bed” έχει κάποιο τέλος. Δεν είσαι πάντα 25 και δε σκέφτεσαι αιώνια με το πουλί σου. Δεν είναι πάντα και σε όλες τις ηλικίες, όλα στη ζωή γύρω από το σεξ, το ξέρω, αλλά το σεξ ή η αδυναμία αυτού μετά από κάποια ηλικία δεν αλλάζουν το χαρακτήρα σου. Αν στα 30 και τα 40 δε μπορείς να “δεθείς” κάπου και με κάποια για πάντα, ίσως να πρέπει να σκεφτείς το ενδεχόμενο απλά να μην είσαι ο άνθρωπος εκείνος που θα ήθελε η μαμά σου – κάποιος που δένεται με κάποια για πάντα. Δεν είσαι λιγότερο “καλός άνθρωπος” ή “ηθικός” αν σου αρέσει η συγκίνηση της νέας γνωριμίας – αρκεί να το ξέρουν αυτό όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη της συμφωνίας και να μην τάζεις πράγματα που ξέρεις πως δε θα μπορέσεις ποτέ να δώσεις.

Οι γονείς μου έτυχε να ψάχνουν το πρώτο. Εγώ είμαι σχεδόν σίγουρος (εκτός και αν μια μέρα η ζωή αποφασίσει να σπάσει τρελή πλάκα μαζί μου) πως ψάχνω το δεύτερο.

Το βασικό πρόβλημα των ανθρώπων είναι ότι ζητάνε διαφορετικά πράγματα και ότι συνήθως τα ζητάνε από ανθρώπους που δεν είναι διατεθειμένοι να τα δώσουν. Αντί λοιπόν να χάνουμε ώρες αναζητώντας απαντήσεις σε βιβλία, ταινίες του Χόλιγουντ και self-help DVD, δε θα ήταν πιο εύκολο απλά να αρχίσουμε να ψάχνουμε τους ανθρώπους εκείνους που τα “θέλω” τους θα είναι πιο κοντά στα δικά μας; Γιατί να σπαταλάμε τον πολύτιμο χρόνο μας (και τον εξίσου πολύτιμο δικό τους) υποκρινόμενοι ότι ψάχνουμε κάτι αντίστοιχο με αυτούς όταν στην πραγματικότητα απλά ακούμε την εγωιστική φωνούλα μέσα μας που φωνάζει “εσύ όμως θα την/τον αλλάξεις”;;

Soulmates ή bedmates, το θέμα στη ζωή είναι να είσαι ευτυχισμένος – έστω για αυτές τις λίγες στιγμές ευτυχίας που σου αντιστοιχούν.

Μπορεί να μην κάνεις την οικογένεια με τα 20 κουτσούβελα που θα ήθελε η μαμά σου. Και;

Μπορεί να μην έχεις εκατοντάδες ερωτικές εμπειρίες. Και;

Το θέμα στη ζωή είναι να μάθεις ποιός είσαι και τι ζητάς από αυτή.

Γιατί αν δεν έχεις τα σωστά (για εσένα) “θέλω” πώς σκατά θα καταλήξεις στα σωστά “έχω”;;