Δακρύβρεχτα τηλεφωνήματα μετά τις 10 μ.μ. και πώς να τα αντιμετωπίσετε

So here’s a little story:

‘Εχω έναν ξάδερφο. Είναι gay. Μένει μακριά από το σπίτι του και οι γονείς του δεν έχουν ιδέα. Με έναν άκρως κινηματογραφικό τρόπο, ΈΤΥΧΕ να μάθω ότι είναι gay. Flashforward είκοσι χιλιάδες παρακλήσεις του να μην πω τίποτα στους δικούς του (lol), καμια εκατοστή awkward moments όπου εκείνος δεν ήξερε τι να πει για να μην το πάρω “στραβά” και εγώ δεν ήξερα πως να αντιδράσω για να μην το πάρει εκείνος ως ομοφοβία… οι γονείς του μαθαίνουν από τους γνωστούς-άγνωστους, μη κουκουλοφόρους που κυκλοφορούν ελεύθεροι σε μπαλκόνια, πάρκα και νησιά (ενίοτε απαντώνται με ρόλεϊ στα μαλλιά και κρύβονται πίσω από κουρτίνες παρατηρώντας με ιερή κατάνηξη την μπουγάδα που απλώνει η απέναντι, σχολιάζοντας μέσα από τα δόντια τους πόσα βρακιά έχει) ότι ο γιόκας τους εθεάθη σε γνωστό ελληνικό νησί παρέα με έναν συνομίληκό του νεαρό.

Και όχι, το νησί αυτό δεν ήταν το Γαϊδουρονήσι ή η Πάτμος.  Καταλαβαινόμαστε ελπίζω…

Και κάπως έτσι ξεκίνησε ο Β’ Μαραθώνιος Τηλεφωνήματος, από μια κατατρομαγμένη θεία.