Οι αναμνήσεις είναι πολύ ύπουλα κατασκευάσματα. Σατανικά even.
Έχουν τη δική τους (παράλογη) λογική, τo δικό τους χωροχρόνο και πάνω από όλα τα δικά τους θέλω. Και όταν “θελουν” να βγουν στην επιφάνεια, όλα τα βαρύδια του κόσμου είναι πολύ λίγα για να τις κρατήσουν στο βυθό που τις έχεις εξορίσει. Υπάρχει πάντα ένα σωσίβιο-ενοχή για αυτές να αρπάξουν και να βρουν το δρόμο τους στην επιφάνεια του μυαλού σου.
Σκεφτόμουν φράουλες σήμερα. Ότι θα ήθελα πολύ ένα μπολ φράουλες, με λίγη ζάχαρη και μπόλικο ζουμί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Wh3n my Fri3nds Sp3ak...